Gerrie's Glasmuseum

In 2017 was Finland 100 jaar een onafhankelijke staat. Dat was ook de reden om een magazine uit te geven met alleen Fins design. Ik verzamel ook een klein beetje Fins glas. Glasontwerper Oiva Toikka heeft in de jaren zestig het motief Kastehelmi ontworpen. Wat betekent dauwdruppel. Ooit heb ik een glazen schotel gekocht met dat motief. Tot op heden vind ik het een mooi motief. Eenvoudig en sprankelend. In 2010 is Kastehelmi opnieuw in productie genomen en in 2017 heeft Iittala, het bekende serviesmerk, een nieuw Kastehelmi glaswerk uitgebracht in een bijzondere kleur blauw. Ik had ergens gelezen dat er een magazine uitkwam met het werk van Finse topdesingners. Ik eb toen contact gelegd met de enigste connectie die ik heb in Helsinki en gevraagd of hij het magazine naar mij op wilde sturen. Hij, Kari Nieminen behoort ook tot de topdesigners van Finland. Hij ontwerpt en maakt gitaren voor topmusici in de wereld. Onder het merk Versoul. Ook zijn werk is opgenomen in dit magazine. Hij heeft ervoor gezorgd dat ik nu dit mooie magazine in mijn bezit heb.

De groene schotel was het allereerste stukje Fins glas dat ik heb gevonden in een kringloopwinkel. Toen nog voor een kwartje. Pas later wist ik dat dit het beroemde Kastehelmi ontwerp was. Het roomstelletje is ook een oude uitgave van het motief en het bruine glazen roomkannetje heb ik gekregen. Onze dochter heeft deze in Finland gekocht. Weliswaar tweedehands maar ook in Finland al aan de prijs. Onderstaand een greep van het hedendaagse Iittala design. Waxinelichthouders, gekleurde coupes en een taartschaal. Er worden nu heel andere kleuren gebruikt dan in de jaren ’60.

Geuren zijn er in alle soorten en maten. Van licht, bloemig tot zwaar. Van vrouwelijk tot mannelijk…Je houdt er van of niet. je kunt er zelfs allergisch voor zijn. Maar dat neemt niet weg dat geuren vaak mooi verpakt zitten in prachtige verpakkingen en flessen. Om mijn glasverzameling niet te laten verzanden in alleen maar parfumflessen en aanverwanten, koop ik niet alles wat los en vast zit. Maar er zijn wel merken die mijn glashart hebben getriggerd. Ooit kwam ik namelijk glaswerk tegen (paars borrelglaasje) waarin het merk AVON was meegeperst. Dat bleek dus een Amerikaans cosmeticamerk zijn dat vooral in de jaren ’60 – ’70 floreerde. Maar waar tot op heden veel verzamelaars voor zijn. In mijn blog over Ondoorzichtig glas 3. Heb ik er al over geschreven, omdat ik een kastje vol witte opaline van Avon bezit, waarvan en toen een foto heb gepost. Ook schreef ik toen dat ik ineens een hele verzameling (3 dozen vol) heb gekocht waar behalve wit opaline nog veel meer moois zat. En daar komt bovenstaande doos ook vandaan. Dit is namelijk de originele verpakking van een fles After Shave in de vorm van een auto.

De grote groene fles van persglas is het onderstel van de Jeep en het bovenste is gemaakt van plastic. Ergens zit daaronder ook de opening van de fles verstopt. Avon heeft verschillende modellen auto’s uitgebracht. De kenner weet vast wel welke auto het is…

Bovenstaande auto mist nog wel één en het ander zo te zien. Ik denk dat hier ook een plastic opzetstuk bij hoort dat in de loop der jaren verdwenen is.

Ik heb ook een bescheiden verzameling Amerikaans glaswerk. Dit heeft natuurlijk te maken met het feit dat in Nederland niet zoveel Amerikaans glaswerk is te vinden. Maar daarnaast is het voor Nederlandse begrippen over het algemeen superlelijk omdat het over de top is. Dat zal ook wel een reden zijn dat het niet veel naar Nederland is geïmporteerd. Dit glaswerk met het motief van Irissen is dat ook.

Het motief heet dan ook Iris & Heringbone. Behalve dat het glaswerk al een relief heeft van fijne visgraat heeft het ook nog grote opliggende Irissen. De kleur heet Marigold. Het is glas met een soort olieglans. Hoe over de top wil je het hebben.

Iris & Heringbone glwaswerk is gemaakt bij de Jeannette Glass Company. Een bedrijf dat voor 1898 Jeannette Bottle Works heette. De glasfabriek stond in Jeannette, Pensylvania. Het notief is voor het eerst gemaakt in 1928 en lang geproduceerd. Daardoor is het in Amerika nog heel makkelijk te vinden. En ook niet erg kostbaar.

Fruitschalen met bovenstaand motief kom ik nog wel eens tegen. Maar er één vinden van lichtblauw glas is moelijker. Inmiddels bezit ik een leuke verzameling met dit motief. Het heet Rüdesheim. Iedereen kent deze Duitse stad wel van de wijnfeesten. Dat past prima bij het motief van wijndruiven en bladeren. Allemaal glas dat geperst is in de glasfabriek van Walther.

En gemaakt in diverse kleuren persglas.

Het is jammer dat onze vakantie naar Zweden niet doorging. Maar met goed zoeken tijdens mijn kringlooprondjes komt Zweden wel naar me toe. Ik heb vaak op internet de Zweedse press papiers van Kosta Boda gezien. Maar vaak kom ik ze toch niet tegen. Maar deze week was het dan toch raak. Twee tegelijk voor een prachtig kringloopprijsje. Vroeger zou ik eraan voorbij gelopen zijn omdat ze echt niet binnen mijn verzameling zouden passen. Maar na meer dan 30 jaar verzamelen verschuift het verzamelgebied toch. Hoewel ik erg oud glas nog steeds prachtig vind, kan ik het moderne glas ook steeds meer waarderen.

De Zweedse press papiers van Kosta Boda zijn te herkennen aan de platte onderkant. Daardoor zou je niet verwachten dat ze toch rechtop kunnen staan. Dat kunnen ze prima, maar ik zou ze op een stapel papier plat leggen.

De poedel komt uit de Kosta Boda Kennel serie. Een serie glazen press papiers met verschillende uitvoeringen van honden.

Onderstaande olifant vond ik tegelijk met bovenstaande poedel. Maar ik kan niet terug vinden of deze ook van Kosta Boda komt. Heeft er wel veel kenmerken van maar is het toch net niet. Waarschijnlijk komt deze wel van dezelfde tijd maar van een andere glasfabriek.