Meer dan 30 jaar geleden begonnen met het verzamelen van roze persglas en in de loop van de jaren is deze verzameling uitgebreid met alle kleuren glas gemaakt in Europa en Amerika.
Dan begint het uitzoeken en inrichten…eerst maar starten met glaswerk dat in de woonkamer in de kast staat… alles uitpakken, afwassen, inpakken… schuiven en verschuiven… erbij plaatsen eruit halen… het moet een mooi geheel worden waar geïnteresseerden graag naar kijken…
Als ik kon fluiten dan floot ik de hele dag
In de eerste vitrinekasten komt mijn Nederlandse glas. Daarna wat ik graag zou willen tentoonstellen. In een aparte ruimte komt de tijdelijke tentoonstelling. Ik ben daar al bezig geweest om spullen op de plek te krijgen. Het blijft nog een verrassing wat mijn tijdelijke tentoonstelling gaat worden. Maar ik kan wel verklappen dat daar heel veel moois is te zien. En net als bovenstaande Carnavals glazen erg kleurrijk!
Langzamerhand dooide de sneeuw weg en kon de vrachtwagen erdoor om de grote vitrinekasten te plaatsen. Een hele klus. Alleen op dit karretje staan al de legplanken voor alle kasten. Zo zwaar dat het bijna niet door de deur te duwen was door twee mannen…
En binnen moest deze klus ook nog helemaal geklaard worden.
Aan dit geraamte is goed te zien hoe de kasten uiteindelijk worden. Elke vitrinekast heeft een onderkast met plank voor opslag, daarnaast krijgt elk segment drie extra geharde dikke glasplaten. Een standaard glazen plaat kan al kilo’s veel dragen, maar mijn ervaring heeft geleerd dat glas heel zwaar is en voor de veiligheid heb ik gekozen voor wat dikkere. Het zou toch een ramp zijn als er een keer een glasplaat zou knappen. Elk segment is uitgerust met ledstrips zodat alles goed verlicht kan worden.
Tada..een complete vitrinekast… Deze past precies tussen de muren tegen de wand, alsof het op maat gemaakt is (maar het is ‘gewoon’ een standaard vitrinekast. Het museum heeft nog een kast van dezelfde maat en één die dubbel zo groot is… en nu komt misschien wel de grootste en mooiste klus…het uitzoeken en inpakken van de museumcollectie….tada
Er is in de laatste maanden hard gewerkt aan de museumplek! Op deze foto is te zien dat de vloer geëgaliseerd is en dat het stucwerk is gedaan…maar inmiddels is er veel meer gebeurd.
Hier is al te zien dat de schilder er inmiddels is geweest en ook de vloer met de electrische vloerverwarming is gelegd…het verwarmd de ruimte super…ook met deze extreme kou…
Er lag deze week een flinke sneeuwduin voor de deur…
Deze sneeuwlockdown gaf mij dit weekend de gelegenheid om alvast de Ikea vitrinekasten in elkaar te zetten
Inmiddels zal iedereen die mijn blog volgt wel gemerkt hebben dat ik erg gecharmeerd ben van doosjes … ik heb ze van glas in verschillende soorten en maten. Dit doosje heeft mij vanaf een brocantewebsite al heel lang aangestaard … het fluisterde zachtjes … ik wil bij jou wonen. Maar ja overal hangt een prijskaartje aan en degene die zelf verzameld weet hoe het in elkaar steekt. Zoveel mogelijk voor zo weinig mogelijk geld. Maar dat lukt helaas niet altijd , hoewel dit doosje echt niet te duur was voor zijn ouderdom.
Ik surf regelmatig rond om te kijken of ik nog aanvullingen voor mijn verzameling kan vinden. Kom ik wat tegen voor een leuke prijs dan gebeurd het regelmatig dat ik het laat opsparen om de zerzendkosten te drukken. Zo kreeg ik vorige week een mail van een webwinkel dat er nog twee blauw opaline vaasjes in een mandje voor mij stonden te wachten… nou ik kon echt niet meer voor de geest halen welke vaasjes dat moesten zijn. Maar à la, maar gewoon vertrouwen op mijn gevoel dat het wel goed zit. Diezelfde webwinkel had deze hond al zo lang te koop (inmiddels ook in prijs gezakt). Dus heb ik de knoop maar doorgehakt en ook de hond gekocht. Dat scheelt verzendkosten…hahaha..
Zoals het persmerk laat zien is deze gemaakt door Vallérystal, Frankrijk. Het dekselschaaltje is terug te vinden in hun catalogus uit 1908. In die tijd werd door Vallérysthal veel glaswerk geverfd. Op mijn hond zijn deze verfresten nog steeds aanwezig.
Soms kom je iets tegen bij de kringloop dat eigenlijk niet bij de verzameling past, maar wat zo mooi is dat het toch in huis beland. Zo is dat met deze glazen coupe ook gegaan. Ik was direct gefascineerd door het dikke glas in doorzichtig en mat. Door het matte van de rozen, komen de rozen nog beter uit.
Het stamt nog uit de tijd dat ik roze glaswerk verzamelde. Maar toch is deze altijd gebleven en nog steeds staat het in mijn woonkamer. Erin een mooie rozenkaars. Het is of de kaars er ook voor gemaakt is.
Helaas heb ik nog steeds niet kunnen achterhalen waar deze mooie robuuste glazen rozenschaal ooit gemaakt is. Maar voor mij wel de moeite waard om deze even te laten zien.
Ik wens iedereen die mij volgt een heel voorspoedig 2021 toe! Hopelijk raken we Corona kwijt en komen we weer aan mooie gewone dingen toe en gaan de musea weer open.
De verbouw van mijn glasmuseum vordert gestaag. Inmiddels heeft de schilder de klus geklaard en is alles mooi geschilderd. Het is nog even wachten tot de vloerverwarming met vloer wordt gelegd. Als dat erin zit kunnen de vitrinekasten eind januari / begin februari geplaatst worden.
Nu zit bijna al mijn glaswerk verpakt in dozen en kan ik niet veel meer op mijn blog laten zien. Wel heb ik tijdens het optuigen van de kerstboom foto’s gemaakt van alle oude glazen kerstversiering die ik heb. Maar was er in deze periode niet aan toegekomen om hiervan iets te plaatsen. Daarom nu nog maar enkele foto’s. Hopelijk staat er volgend jaar rond kerst een kerstboom in mijn museum vol met deze oude glazen versiering.
Glas is fascinerend en dat zijn glazen kerstballen, kerstkettingen en pieken ook. Zo mooi hoe het ooit gemaakt is. Tegenwoordig wordt er weer heel veel nieuw nagemaakt. Maar er zijn ook wel veel nieuwe glazen kerstornamenten die niet nagemaakt zijn maar de oorsprong hebben in wat in die tijd in de mode is. Ik probeer elk jaar ook wel iets moois nieuws bij te kopen, maar dit jaar met de lockdown en de meeste winkels dicht is er niet van gekomen. Wel vond ik nog bij de kringloop voordat deze dicht ging een step van Gablonzer glas.
Gablonzer glas werd veel gemaakt in de Bohemen tussen 1910- 1950. In kleine glasblazerijen of als huisvlijt voor extra inkomsten. Het bestaat uit zilverglas kralen, staafjes en soms ander materiaal.
Mijn mooiste Gablonzer kerstversiering is een kroonluchter. Supermooi gemaakt.
Als super verzamelaar ontkom ik er dus ook niet aan om oude kerstversiering te verzamelen. Glazen kerstornamenten en andere glazen figuren hebben dan natuurlijk ook mijn voorkeur. Toen ik vroeger op kamers ging wonen kocht ik mijn eerste glazen kerstfiguren. In die tijd verzamelde ik nog katten in allerlei soorten en maten (afgelopen jaar heb ik mijn kattenverzameling van de hand gedaan, op de glazen katten na) en bij de Hema waren er twee kattenballen te koop. Deze hebben elk jaar nog een plek gekregen in de woonkamer met kerst. En hopelijk gaan ze nog vele jaren mee.
Afgelopen week was ik bij de kringloop en zag daar deze glazen schaal voor een heel klein prijsje. Dus die ging mee in mijn winkelwagentje. Terwijl ik ondertussen aan het rondneuzen was, kwam er een mevrouw langs mijn winkelwagentje en haalde deze schaal eruit. Tot ze in de gaten kreeg dat het mijn winkelwagentje was en niet die van de kringloopmedewerkster, welke ook in de buurt stond. Ze schrok erg van haar daad en deponeerde deze schaal weer in mijn wagentje, met allerlei excuses. Nu weet ik wel dat je vanalles kunt meemaken bij de kringloop die niet zo leuk eindigen. (Ooit had ik twee mooie lampenkapjes van glas laten wegzetten en toen ik bij de kassa kwam om ze te betalen, was er inmiddels één verkocht aan een andere dame). Maar zag ik er deze keer wel de humor van in, temeer ook omdat ze zo schrok van haar eigen hebberigheid. Deze groene tweevaksschaal heeft een hoog kerstgehalte door de mooie sterren. Het lijkt wel vuurwerk zo ze in het glas eraf spatten. Een jaar geleden ongeveer kreeg ik van mijn zwemvriendin een soortgelijke schaal, alleen in een prachtige blauwe kleur. Mijn kerst kan door deze schalen ook niet meer stuk. Mooi toch!
Voor mij is december de fijnste maand omdat ik dan helemaal los kan gaan met het versieren van mijn huis. Pricipieel vind ik dat de kerstboom er pas na de Sinterklaas neergezet mag worden omdat het geen recht doet aan Sinterklaas om het huis al in Kerstsferen te hebben. Maar het kost me elk jaar heel veel moeite om daar niet aan toe te geven. Dit jaar is het nog lastiger dan andere jaren. Alle kerstspullen zijn alweer volop aanwezig in winkels en bij de kringloop. Dus ik kijk er wel naar en koop af en toe wat bij. Maar het grote versieren begint na Sinterklaas. Maar ik kan het niet laten dat er wat gewisseld wordt met glaswerk in mijn huis en de aanloop naar kerst is al begonnen. Mijn schoorsteenmantel kreeg alvast een make-over met nep-zilverglas. De spiegel was van de muur gekomen uit een ruimte die onderdeel gaat uitmaken van het glasmuseum. Die kreeg er ook een plek bij. Het is super over de top. Maar het mag zeker blijven tot het werkelijke versieren gaat beginnen. (de linker schaapjes zijn al een aankoop van dit jaar, zij krijgen straks een plek bij mijn andere kerstschapen, de kleine schaapjes van play-mobil kwam ik tijdens het opruimen tegen, de glazen Maria’s zijn allemaal al eerder verschenen in mijn blog).
Doordat ik al mijn doosjes op de foto zette zat deze witte doos er ook tussen. Maar in dit doosje geen press-papier maar een glastegel. Glastegels kom je niet vaak tegen. In de jaren ’70 heb ik een glastegel met ophangoog gekocht met mijn sterrebeeld ertussen. Dat vond ik in die tijd al een mooi stuk glaswerk maar waar het vandaan kwam is mij onbekend. Later kwam ik erachter dat de glasfabriek in Leerdam ook glastegels heeft gemaakt. Bovenstaande komt daar in ieder geval wel vandaan. Het leuke is dat er in het doosje ook een beschrijving zit wat de herkomst is en hoe het maakprocédé is geweest.
De link tussen de Vereniging Metaalindustrie Rotterdam en de afbeelding zie ik niet. Maar het is wel een bijzondere tegel.
Gerrie's Glasmuseum 