Categorie: leerdam

Langzamerhand vordert de verbouwing steeds meer. Hier is nog te zien dat de oude deur erin zit. Maar inmiddels zitten de nieuwe deuren erin en is alles ook al gestuukt.

De vloer moet nog geëgaliseerd worden, het kleukenblok nog verder geplaatst. Wat tegelwerk en verwarming. Dan kan er geschilderd worden en een mooie vloer erin en het plaatsen van de vitrinekasten en dan kan het inrichten gaan beginnen. Op naar 1 april 2021. En dat is echt geen grap. Hopelijk houdt Corona ons dan niet zo lang in de greep zodat er weer gewoon musea bezocht kan worden!

Soms vind je iets via Marktplaats wat vrij compleet is. Zoals dit mooie ontbijtservies uit de jaren ’30. Gekocht van iemand die wist dat zijn zijn opa en oma het hebben gekregen bij hun huwelijk in 1930. Het is vrij compleet. bestaande uit 6 kop en schotels, 6 ontbijtborden, twee vleesschaaltjes en een broodschaal, een jampot met onderschotel, een botervloot en kaasstolp en een suikerpot en melkkannetje. Het geel witte motief heet Barock.

Het servies staat als AGA-Barock in de catalogus van 1932 van AGA, dat is het aktien-gesellschaft Glashüttewerke Adlerhütten in Penzig bei Görlitz. Dat lag in voormalig oost Duitsland op de grens met Polen. Het gebied heette voor WOII Niederschlesien. Görlitz ligt nog steeds in Duitsland. Penzig ligt in Polen en heet tegenwoordig Pieńzk. In dat gebied werd heel veel glas gemaakt omdat het een goede kwaliteit zand had. Er zijn meer kleuren van het servies gemaakt. Ik heb wel een aantal onderdelen in de roze variant.

Als kers op de taart kreeg ik van de voormalige eigenaar van het servies ook nog een mooie vaas mee voor het museum. Al eerder in de blog liet ik een stel Italiaanse vazen zien, deze vaas is er een nichtje van. Jullie begrijpen wel dat ik superblij naar huis ging. Beste verkoper, alsnog hartelijk bedankt!

Ooit kocht ik een partij Maria hangers via Marktplaats. Tijdens een recentelijke opruimbeurt kwam ik ze weer tegen. Er zaten ook heel wat glazen Maria hangertjes tussen. Een beetje kitsch uit Lourdes. Maar toch ook wel leuk om even te laten zien. Het zijn een beetje omgekeerde camee’s. Uit het glas is Maria en Bernadette uitgespaard en later ingekleurd met goud en andere kleuren. Hoe kitsch wil je het hebben.

Bovenstaande coupe heb ik ooit gekocht om als suikerpot te fungeren. Mijn ouders thuis hadden ook een suikerpot op een poot. Behalve dat het mooi staat is het ook handig. Iedereen die de suikerpot aanpakt doet dat bij de poot, waardoor er geen kans is dat iemand met zijn vingers in de suikerpot zit. Tenzij men uit de suikerpot gaat snoepen. Omdat glas snel stuk kan vallen (zeker op een stenen keukenvloer) heb ik er indertijd twee tegelijk gekocht. Voor het geval dat… Nou na meer dan 30 jaar is de pot nog nooit stuk gevallen en staat het nieuwe exemplaar in de kelder te wachten. Het is een stevige glazen coupe (made in France) in een prachtige kleur groen. Het staat in ieder geval gezellig op de keukentafel met de Gero suikerschep en de blikken koekjestrommel.

Ik heb mijn zilverglas Maria al een keer geplaatst. Een mooie Maria, met kindje Jezus op de arm en prachtig beschilderd. Deze zilverglas Maria is een voorbeeld van hoe iets is gemaakt wordt in de massa. Dus niet oud en eigenlijk ook niet mooi. Het is te zien aan de open onderkant. Het glas is aan de binnenkant bewerkt met wat zilverachtigs dat bij het minste of geringste stofbeurtje eraf gaat. Daarnaast is de Maria van dik en grof glas gemaakt waardoor er geen scherpe tekening van moeder en kind te zien zijn. Maar het is wel een mooi voorbeeld van hoe zilverglas er niet uit hoort te zien en volgens mij de naam zilverglas ook niet verdiend. Dit is echt de verarmde tak van het het armeluiszilver.

Onlangs was er iemand op bezoek die het opviel dat ik veel Maria’s had. Inderdaad staan en hangen in mijn huis op vele plekken Maria’s. Van porseleinen beelden tot schilderijen en ikonen. Hoewel ik er al veel weggedaan heb, heb ik de mooiste wel bewaard en wat gegroepeerd door mijn huis neergezet. Maar als ik echt moet kiezen ga ik toch voor een glazen Maria.

Deze Maria kwam afgelopen week op mijn pad en is nieuw voor mij. Heel bijzonder vorm gegeven en met aan de achterkant een plekje voor een kaars. Alleen het plekje is zo klein dat ik het niet verantwoord vind om er een kaars achter te plaatsen. Volgens mij tuimelt de kaars veel te makkelijk om. Dus geen echte veilige Maria om me te beschermen.

Helaas weet ik niets van de herkomst van deze Maria. Maar wie weet wat ik allemaal nog te weten kom in de toekomst.

In 2017 was Finland 100 jaar een onafhankelijke staat. Dat was ook de reden om een magazine uit te geven met alleen Fins design. Ik verzamel ook een klein beetje Fins glas. Glasontwerper Oiva Toikka heeft in de jaren zestig het motief Kastehelmi ontworpen. Wat betekent dauwdruppel. Ooit heb ik een glazen schotel gekocht met dat motief. Tot op heden vind ik het een mooi motief. Eenvoudig en sprankelend. In 2010 is Kastehelmi opnieuw in productie genomen en in 2017 heeft Iittala, het bekende serviesmerk, een nieuw Kastehelmi glaswerk uitgebracht in een bijzondere kleur blauw. Ik had ergens gelezen dat er een magazine uitkwam met het werk van Finse topdesingners. Ik eb toen contact gelegd met de enigste connectie die ik heb in Helsinki en gevraagd of hij het magazine naar mij op wilde sturen. Hij, Kari Nieminen behoort ook tot de topdesigners van Finland. Hij ontwerpt en maakt gitaren voor topmusici in de wereld. Onder het merk Versoul. Ook zijn werk is opgenomen in dit magazine. Hij heeft ervoor gezorgd dat ik nu dit mooie magazine in mijn bezit heb.

De groene schotel was het allereerste stukje Fins glas dat ik heb gevonden in een kringloopwinkel. Toen nog voor een kwartje. Pas later wist ik dat dit het beroemde Kastehelmi ontwerp was. Het roomstelletje is ook een oude uitgave van het motief en het bruine glazen roomkannetje heb ik gekregen. Onze dochter heeft deze in Finland gekocht. Weliswaar tweedehands maar ook in Finland al aan de prijs. Onderstaand een greep van het hedendaagse Iittala design. Waxinelichthouders, gekleurde coupes en een taartschaal. Er worden nu heel andere kleuren gebruikt dan in de jaren ’60.

Geuren zijn er in alle soorten en maten. Van licht, bloemig tot zwaar. Van vrouwelijk tot mannelijk…Je houdt er van of niet. je kunt er zelfs allergisch voor zijn. Maar dat neemt niet weg dat geuren vaak mooi verpakt zitten in prachtige verpakkingen en flessen. Om mijn glasverzameling niet te laten verzanden in alleen maar parfumflessen en aanverwanten, koop ik niet alles wat los en vast zit. Maar er zijn wel merken die mijn glashart hebben getriggerd. Ooit kwam ik namelijk glaswerk tegen (paars borrelglaasje) waarin het merk AVON was meegeperst. Dat bleek dus een Amerikaans cosmeticamerk zijn dat vooral in de jaren ’60 – ’70 floreerde. Maar waar tot op heden veel verzamelaars voor zijn. In mijn blog over Ondoorzichtig glas 3. Heb ik er al over geschreven, omdat ik een kastje vol witte opaline van Avon bezit, waarvan en toen een foto heb gepost. Ook schreef ik toen dat ik ineens een hele verzameling (3 dozen vol) heb gekocht waar behalve wit opaline nog veel meer moois zat. En daar komt bovenstaande doos ook vandaan. Dit is namelijk de originele verpakking van een fles After Shave in de vorm van een auto.

De grote groene fles van persglas is het onderstel van de Jeep en het bovenste is gemaakt van plastic. Ergens zit daaronder ook de opening van de fles verstopt. Avon heeft verschillende modellen auto’s uitgebracht. De kenner weet vast wel welke auto het is…

Bovenstaande auto mist nog wel één en het ander zo te zien. Ik denk dat hier ook een plastic opzetstuk bij hoort dat in de loop der jaren verdwenen is.

Ik heb ook een bescheiden verzameling Amerikaans glaswerk. Dit heeft natuurlijk te maken met het feit dat in Nederland niet zoveel Amerikaans glaswerk is te vinden. Maar daarnaast is het voor Nederlandse begrippen over het algemeen superlelijk omdat het over de top is. Dat zal ook wel een reden zijn dat het niet veel naar Nederland is geïmporteerd. Dit glaswerk met het motief van Irissen is dat ook.

Het motief heet dan ook Iris & Heringbone. Behalve dat het glaswerk al een relief heeft van fijne visgraat heeft het ook nog grote opliggende Irissen. De kleur heet Marigold. Het is glas met een soort olieglans. Hoe over de top wil je het hebben.

Iris & Heringbone glwaswerk is gemaakt bij de Jeannette Glass Company. Een bedrijf dat voor 1898 Jeannette Bottle Works heette. De glasfabriek stond in Jeannette, Pensylvania. Het notief is voor het eerst gemaakt in 1928 en lang geproduceerd. Daardoor is het in Amerika nog heel makkelijk te vinden. En ook niet erg kostbaar.