Het heeft even wat dagen geduurd voordat er wat glazigs verschijnt in mijn blog. Dit heeft niet te maken met mijn werk in het ziekenhuis maar meer dat afgelopen week mijn man erin heeft gelegen. Hij heeft in deze week ook te maken gehad met spuiten en daarom leek het me wel heel toepasselijk om deze week mijn glazen injectiespuit te laten zien.
Prachtig verpakt in een oude glazen buis met vette watten. Dit ter bescherming van de injectienaalden en natuurlijk ook voor de spuit zelf. Bijzonder toch. Zo ging dat in vroeger dagen.
Hoewel ik niet graag gespoten zou worden met deze naalden is de spuit wel prachtig gemaakt van glas. helemaal compleet.
Ook in dit vrolijke doosje verwacht je geen asbakjes. Maar toch zijn ze ooit door een firma in Tilburg aan een klant verkocht in dit doosje. Het reclame stickertje van de firma zit er nog op.
Deze doorzichtige asbakjes zijn ook gemaakt van persglas. Maar deze zijn bedrukt met een kaartmotiefje. Deze zijn denk ik net iets van latere datum dan de asbakjes die ik gisteren liet zien. Ik baseer dit op het feit dat in de jaren zestig het gekleurde glas uit de mode raakte en er veel doorzichtig bedrukt glas op de markt kwam. Wat we nu vooral kennen als retro glas. Maar ja, in die tijd werd er misschien nog wel meer gerookt dat in de jaren vijftig. Want zo langzamerhand kwam ook in de mode dat vrouwen gingen roken. Was er een verjaardag of een feestje dan werd er op sigaretten/sigaren en bonbons getrakteerd. De sigaretten/sigaren voor de heren en bonbons voor de dames. Toen de dames gingen roken, gingen er ook filtersigaretten in het rond. Dat is nu toch geheel ondenkbaar! In openbare gelegenheden mag niet eens binnen meer worden gerookt.
Wanneer je dit sportieve doosje ziet zou je niet denken dat het met roken en asbakken te maken zou hebben. Maar het tegendeel is bewezen door de inhoud.
Het doosje bevat namelijk vier kleurrijke asbakjes. Dit zijn zogenaamde kaartasbakjes. Wanneer men in de jaren vijftig een gezellig kaartavondje hield dan moest er ook gelegenheid om te roken zijn. Maar een grote asbak midden op tafel stoorde natuurlijk het kaartspel en daarom kreeg elk van de spelers zijn eigen asbakje. Ik zie het tafereel al helemaal voor me. Vier bridge spelers compleet verdiept in het bridge spel en ondertussen een sigaret tussen de lippen. Met als gevolg een hele kamer vol met rook. Heel gewoon in die dagen.
Deze kleurrijke persglazen asbakjes vind je niet vaak meer compleet met doosje. Ook vier tegelijk vinden is al moeilijk. Ik denk dat er heel wat asbakjes tijdens een fanatiek kaartspel gesneuveld zijn. Ik had dan ook al wel eenlingen in mijn verzameling. Maar deze vond ik met een andere set niet ver uit de buurt en nog compleet met doosje.
Ik koop regelmatig glaswerk via Marktplaats. Maar de foto’s zijn niet allemaal even duidelijk. Zo stond er bij dit sieradendoosje vermeld dat deze van glas was. Maar het was niet prijzig en ik heb de proef op de som genomen. Ik heb het bij de mevrouw gekocht. Kreeg het goed verpakt opgestuurd en bij het uitpakken wist ik het al wel. Dit is echt geen glas.
Het mocht dan door zijn goudkleurige montuur (zo heten de metalen onderdelen van het doosje) lijken op een glazen doosje. (zie in mijn blog over de glazen doosjes ter vergelijking) Maar daar houdt dan ook de enige vergelijking mee op. Het doosje heeft enige tijd tussen het glaswerk gestaan maar ik was er toch niet content mee. Ik heb er wat duidelijke foto’s van gemaakt omdat het doosje door de jaren heen niet geheel krasvrij is gebleven. Een tekst erbij geschreven. Ik denk namelijk dat het een Italiaans doosje is dat gemaakt is van albast met een verguld montuur. En dit geheel weer te koop gezet. Ditmaal op Catawiki, de veilingsite. Daarbij moet je een prijs aangeven en dan moet de kavel nog goedgekeurd worden door de deskundigen. Is dat allemaal gebeurd, dan wordt het ingebracht op de internetveiling.
En zo kwam mijn ‘miskoop’ weer in de handel terecht. Verbazingwekkend wat het opbracht. Inmiddels is het van eigenaar verwisseld en geniet iemand in Frankrijk van het sieradendoosje. Ik kon het niet geloven tot het bedrag na aftrek van veilingkosten op mijn rekening stond. Leuk budget voor nieuw glaswerk! Met recht foutje…bedankt!
Ik wist niet dat ze bestonden, maar ze bestaan echt, vingerhoeden van glas. Tijdens mijn gegoogle kwam ik deze op het spoor. Ook gemaakt van uberfang/overlay glas. Dit soort glas staat echt bekend als Boheems glas. Iedereen heeft wel eens van die over de top geslepen glazen en karaffen gezien in doorzichtig kristal met rood of kobaltblauw uberfang. Het is niet het soort glas wat ik echt mooi vond. Maar een vingerhoedje in de verzameling is een mooi item om het te laten zien.
Onlangs kreeg ik een prachtige bos bloemen die meer dan een week op een mooie kobaltblauwe vaas hebben gestaan. Maar zoals dat altijd gaat met bloemen, moet het water een keer ververst worden en ik bedacht me dat een oude bowlpot ook prima dienst kan doen als bloemen vaas. Deze bowlpot is niet helemaal gaaf en heeft inmiddels zijn deksel en alles kopjes verloren. Maar het motief van geëmailleerde strooibloemen is prachtig. De gouden blaadjes zijn hier en daar wat vervaagd, maar geven toch de pot nog het nodige cachet.
Het heeft weer even geduurd voordat ik een bericht plaatste. Dat zal deze zomer wel vaker gaan voorkomen omdat ik druk ben met de voorbereiding van de werkzaamheden voor het glasmuseum. Maar vandaar weer een berichtje. Hopelijk is deze gewoon in te zien. Er is namelijk een webadres aangemaakt voor gerriesglasmuseum.nl en nu is er één en ander om het blog in te zien veranderd. Op hoop van zegen dan maar.
Vandaag een paar andere glazen lepels. een grote en twee andere van verschillende formaten. Zelf vind ik glazen bestek prachtig. Maar of het wel zo praktisch is in het gebruik?
Ik heb ook nog een serie koffielepeltjes met allemaal een gekleurde achterkant. Ik dacht dat ik er een foto van had. Maar deze ik kan deze niet op de computer terugvinden. Helaas…
Ook bestek wordt van glas gemaakt. Hoewel het mij niet echt prettig lijkt om te gebruiken. Ik zou veel te bang zijn dat er stukjes glas af gestoten zouden worden die in het eten terecht zouden kunnen komen. Maar mooi staat het wel zo’n slabestek op een mooi gedekte tafel.
Dit slabestek is niet van al te beste kwaliteit. Het roze glas heeft een verschillende kleur. Het reliëf op het uiteinde is wel prachtig met het bloemmotief, maar het uiteinde van de vork en lepel zijn verschillend.
Iedereen kent wel de glazen onderzetters die elk huishouden in de kast had staan. Omdat ze eigenlijk super onhandig zijn komen ze met grote getale in de glasbak of bij de kringloop terecht. Vandaag laat ik aantal onderzetters zien die niet heel algemeen voorkwamen. Bovenstaand zijn de doorzichtige variant te zien.
Maar deze variant is ook gemaakt in een bijzondere kleur groen die meerblauw wordt genoemd. Maar ook in pikzwart glas.
Ik laat de onderkant van de zwarte onderzetter zien omdat hierin ook het mooie reliëfpatroon te zien is.
Zoals beloofd vandaag een ander lepeldoosje. Dit doosje is vergelijkbaar met de vorige twee. Maar het is wel een echt lepeldoosje wat ook te zien is aan de ingeperste tekst LEPELTJES. Dit doosje heeft een iets andere sluiting, maar is nog wel helemaal heel.
Het doosje vond ik een aantal jaren terug in mijn favoriete kringloop. Ik moest er naar kringloopbegrippen wel de hoofdprijs voor betalen. Maar ik heb het toch gedaan. Temeer ook omdat mijn koekjestrommels in dezelfde stijl, ook het zelfde pers motief hebben. Ik wist er er een lepeltjesdoos van bestond maar had deze nog nooit in werkelijkheid gezien in al die jaren dat ik glas verzamel. En nog steeds is dit het enige exemplaar dat ik in werkelijkheid heb gezien. Dus het was voor mij de hoofdprijs wel waard.
Gerrie's Glasmuseum 