Meer dan 30 jaar geleden begonnen met het verzamelen van roze persglas en in de loop van de jaren is deze verzameling uitgebreid met alle kleuren glas gemaakt in Europa en Amerika.
Het einde van de tunnel Corona komt in zicht. Alle maatregelen worden aangepast en zelfs sommigen vervroegd. Maar gisteravond hebben we het toch echt gehoord, vanaf 5 juni mogen de musea weer open. Dat betekent voor Gerriesglasmuseum dat ik mijn deuren voor publiek ga openen op
zondag 6 juni om 13.00 uur.
Voor bezoekers geldt dat iedereen zonder Coronaklachten het museum na opgave kan bezoeken. Dat betekent ook dat ik met tijdsloten van een uur ga werken met een maximum aan 8 personen. Daarvoor geldt dat iedereen zich van te voren zal moeten opgeven. Dit kan per mail: blauwepauw@hotmail.com Graag in de mail datum en voorkeurtijd aangeven. Daar probeer aan te voldoen, is de voorkeurtijd niet mogelijk dan overleggen we een andere tijd. Er komt altijd een bevestiging van mijn kant! Het is handig om even op de website te kijken voor de data en tijden. Opgave kan vanaf nu en voor openingsdata t/m zondag 27 juni.
Hopelijk mag u tijdens de openingsuren van het glasmuseum hartelijk begroeten!
Vandaag heb ik een vrije dag en deze heb ik vanochtend ingevuld met het bezoeken aan enkele kringloopwinkels in de omgeving. Natuurlijk op zoek naar glas…het kost wel even zoeken maar gelukkig was er nog iets te vinden. Een blauwe glazen koekjestrommel die inmiddels in het museum staat bij haar soortgenoten.
Ik ga ook altijd kijken of er op de boekenafdeling een boek te vinden is die relatie heeft met glas. Vanochtend kwam ik dan ook dit boekje tegen ‘Scheepjes in glas’ het geeft nauwkeurig weer hoe een scheepje te bouwen is dat in een fles past. Daarnaast ook een paar foto’s van flessen die ervoor te gebruiken zijn.
Het is een leuk gedateerd boekje maar nog prima te gebruiken voor een knutselaar…wie weet schuilt er in mij ook wel zo’n scheepjesbouwer???
Dat deed me wel denken aan het scheepje in de fles die ik een keer bij de kringloop kocht. Het geheel is van glas gemaakt, dat is dus voor een leek echt niet na te bouwen.
Zoals de stickers al laten zien is het gemaakt in Groot Brittanië door Mayflower Glass Sculptures. Ze hebben verschillende soorten schepen in de fles gemaakt. Deze van mij mist zijn houten houder waarop de naam van het schip vermeld stond. Maar het is toch wel een leuk object om even te laten zien.
Inmiddels is het al weer 76 jaar geleden dat ons land is bevrijd. Dat wij zo lang in vrijheid mogen leven is natuurlijk geweldig. Daarom is het belangrijk om er elk jaar weer bij stil te staan. Vrijheid is nog voor te veel mensen niet weggelegd. Laten wij dan ook die vrijheid blijven vieren.
Ik ben in het bezit van deze fles. Ooit gemaakt om de vrijheid te vieren. Zelf ken ik de herkomst niet, maar wie het weet mag het zeggen. Ik wens iedereen een fijne bevrijdingsdag toe!
Zo langzamerhand heeft iedereen een beetje genoeg van alle beperkingen die rondom de Corona gelden. Maar wie gisteravond naar de speech van demissionair minister-president Rutte heeft geluisterd kon een datum voor meer versoepeling horen vallen. Ik heb het in ieder geval gehoord. Wanneer de Corona cijfers dalen dan zit het erin dat op 26 mei de musea weer open kunnen…. nou op hoop van zegen.
Ik had al beloofd wat te schrijven over de tijdelijke tentoonstelling die ik van plan was om in te richten. Inmiddels is het hele museum ingericht en in de tijdelijke tentoonstellingsruimte zijn de vitrine kasten gevuld met … parfumstellen en aanverwanten. Alles wat in een mooi boudoir niet mag ontbreken. De tentoostelling heb ik ‘GEUR EN KLEUR’ genoemd. Geur omdat gewoonlijk de spullen zijn gevuld met diverse geuren. Maar het is ondoenlijk om alles te vullen en daarnaast iedereen zou misselijk worden en hoofdpijn krijgen bij het betreden van de ruimte. Dat kan niet de bedoeling zijn. Maar de tentoonstelling maakt de kleur wel helemaal waar. Er is in deze tentoonstelling in alle kleuren wel iets van glas te vinden. De ruimte is gevuld met verschillende kasten. Er zijn twee kleinere vitrines gevuld met parfumflessen van het Amerikaanse merk AVON. Er is een stelling met meer jaren ’60 glas. Een vitrinekast vol met zeepdozen en schaaltjes, vazen en ander glas uit Tsjechië. Een kleine vitrinekast met diverse flessen 4711, Boldoot… en de grote vitrinekast is bijna helemaal gevuld met gekleurde toiletstellen uit verschillende landen. In deze museumruimte kom je eigenlijk al ogen tekort en en dan te bedenken dat het de kleine nevenruimte is…
Vandaag zou het de dag van de officiële opening van het glasmuseum zijn, maar helaas is Corona nog steeds onder ons en zitten alle musea nog dicht. Zodra het t.z.t. kan ga ik open, maar daar horen jullie natuurlijk meer over zodra het kan en op welke wijze en wanneer. De website wordt nog aangepast en daar is straks alles op te lezen. E & W bedankt voor het mooie bloemetje en Evelyn voor de prachtige kaart. Ik wens iedereen een heel fijne zonnige dag toe en dat het deze zomer een mooie glasrijke zomer mag worden. Hartelijke groeten Gerrie
Onlosmakelijk met mijn opa is ook dit roomstelletje verbonden. Niet dat ik het van hem heb gekregen, maar van zijn toenmalige vriendin. Een zus van mijn oma. Mijn opa en deze tante kwamen regelmatig bij ons op bezoek. Opa reed nog op hoge leeftijd auto wat een grote mate van vrijheid, voor hem en deze tante gaf. Tijdens één van hun bezoeken kreeg ik dit roomstelletje ter aanvulling van mijn roze glasverzameling. Ik zie nog haar gezicht voor me, vol verwachting, wat ik van het roze roomstelletje zou vinden. Nou tante zaliger, ik ben er nog steeds blij mee, inmiddels heeft het roomstelletje familie gekregen met hetzelfde motief.
Uit één van de dozen kwam dit waterstel uit. Het is in de loop der jaren wel enigzins beschadigd geraakt, maar zo werkt dat in het leven ook. Wij lopen ook gaandeweg het leven butsen, krassen en mankemenken op. Dit waterstel stond altijd in de kast en soms op de kast bij mijn opa en oma. Ik heb het nooit meegemaakt dat er water uit gedronken is. Het is het eerste roze waterstel dat ik gekregen heb. Helemaal in het begin, toen ik alleen nog roze glas verzamelde. Mijn oma was al overleden en van opa mocht ik het meenemen als ik het wilde hebben. Prachtig toch!
Nu ik alle dozen weer open die ik ooit heb ingepakt, komen vele oude herinneringen ook weer tevoorschijn uit de kranten en het bubbeltjesplastic. Herinneringen waar het ooit gekocht is, herinneringen aan van wie ik het gekregen heb, herinneringen aan vakanties en plekken waar ik in de loop der jaren geweest ben. Allemaal hebben ze hetzelfde gemeen…glas glas glas
Ook bovenstaande glazen kocht ik ooit omdat ik ze wel interessant vond. Ze waren niet gekleurd, maar de gestileerde mannetjes op de toch wat robuuste glazen intrigeerden mij. Wie zou ze ooit ontworpen hebben? Maar tot op heden is dit mysterie niet opgelost.
Ooit liep onze dochter stage in Stockholm en ben ik voor een aantal dagen naar Zweden afgereisd. Natuurlijk om haar te bezoeken, maar ook om Stockholm te verkennen en hopende dat ik wat Zweeds glas tegen zou komen. Op een middag dwalend door de stad kwam ik uit bij een begraafplaats waar Olof Palme begraven ligt. Tegenover de begraafplaats was een grote tweedehands winkel. Daar zag ik ook een glas met hetzelfde motief als de mijne. Maar helaas kon niemand mij iets vertellen over de ontwerper. Ook mijn zoektocht op internet heeft tot op heden niets opgeleverd. Wel kreeg ik wat namen door van ontwerpers maar nergens is een afbeelding terug te vinden met de gestileerde mannetjes erop of een ontwerp dat er heel erg op lijkt. Ik ga ervan uit dat ze gemaakt zijn in Scandinavië. Omdat ik er in Zweden ook één heb gezien (die erg prijzig was) hou ik het erop dat ze uit Zweden komen.
In Stockholm ben ik toendertijd in de Kosta Boda winkel geweest. Een prachtige zaak met het mooiste Zweedse glaswerk. Maar ook daar zit een groot prijskaartje aan. Het enig dat voor mij betaalbaar was, was een kerstornament en een heel dik boek over Kosta Boda. Omdat ik alleen reisde met handbagage, heb ik in de winkel het boek laten wegen of deze qua gewicht in mijn koffertje mee kon. Dat is uiteindelijk gelukt.
Uiteindelijk ben ik erachter gekomen omdat één glas is gemerkt met een kroontje en een S. Deze zijn gemaakt bij Royal Krona in Zweden. In 2026 heb ik een tentoonstelling van glaswerk van Ivo Haanstra, ook in zijn verzameling zaten dergelijke glazen en in zijn archief stond de herkomst ook beschreven als Royal Krona Zweden.
Zo lijkt het nog één grote chaos… elke dag wordt er wat afgewassen, elke dag wordt er wat verplaatst, elke dag kom ik dubbele stukken tegen…
Wanneer ik dozen uitpak kom ik dit ook tegen. Stukken die compleet geoxideerd zijn…komt het wel ooit weer goed en wat zit eronder?
Ja, het komt dus goed, alleen soppen helpt niet. Maar met wat zilverpoets is het zilver zo verdwenen en komt het oorspronkelijke motief weer te voorschijn.
Er is één grote glasstraat in het museum. Hier wordt alles gesorteerd en bij elkaar gezet om uiteindelijk een plek te krijgen in het museum of in de opslag… en wat dubbel is wordt te koop gezet op marktplaats…nog even doorbijten en wat dozen wegwerken de komende weken…
Momenteel staat dit bordje voor het raam van het glasmuseum. Er wordt hard aan gewerkt. Heel veel dozen zijn met hulp uitgepakt en veel glas heeft al een definitieve plek in het museum gekregen. Maar ook veel glas nog niet. Het staat misschien nu nog wel in de vitrine maar haalt de opening niet…
Dit is een kijkje in de keuken van het museum. Maar inmiddels is deze kast alweer anders en zal niemand het zo aantreffen.
Ook is er glaswerk dat het museum nu nog niet haalt, maar in de toekomst een plekje krijgt tijdens een tijdelijke tentoonstelling. Dat moet nu ergens op een goede plek bewaard worden. Ik werk dus volges het principe volle plank – lege plank – volle plank. Uiteindelijk staat er dan wat anders op de volle plank.
De volgende keer laat ik wat zien van de tijdelijke tentoonstellingsruimte…deze is nu bijna helemaal ingericht…
Gerrie's Glasmuseum 