Meer dan 30 jaar geleden begonnen met het verzamelen van roze persglas en in de loop van de jaren is deze verzameling uitgebreid met alle kleuren glas gemaakt in Europa en Amerika.
In mijn vitrinekast met toiletstellen liggen ook deze twee zogenaamde scheerwonder schaaltjes. De Annagroene is gemaakt in Engeland en de mat doorzichtige in Nederland. Deze laatste heeft ook de naam scheerwonder meegeperst in de bodem. Schijnbaar werden deze vroeger door de barbier gebruikt om hun scheermes in te scherpen.
Het begin is gemaakt met de aanpassing van de deel voor Gerriesglasmuseum…
Ik zie er zo naar uit om het als museum te gaan inrichten, maar geduld is een schone zaak.
Vandaag kwam ik wat oude foto’s tegen die ik al eens heb gemaakt van een schaal gemaakt bij de Britse glasfabriek Davidson rond 1930. Het is zogenaamd cloud glass (wolken glas). Op bovenstaande foto is goed te zien waar dat woord vandaan komt. De vegen in het glas lijken op wolkenstrepen aan de lucht.
Deze schaal heeft een los onderstuk. Het onderstuk heb ik ooit gekocht op een rommelmarkt. Iemand heeft het ooit ondersteboven gebruikt als plantenonderzetter. Wat goed te zien is aan de kalsporen die aan de onderkant vast zitten. Nu zijn kalkresten heel moeilijk te verwijderen. Het is net of ze vast zitten in het glas. Het is dan ook ijdele hoop dat dit te verwijderen is. (of het moet er derskundig uitgeschuurd worden). Maar omdat het aan de onderkant zit is het nog niet zo’n ramp. Inmiddels heb ik een passende schaal voor de onderzetter. Op onderstaande foto is goed te zien dat deze schaal er qua formaat en kleur niet goed op past.
Een poos terug heb ik twee gespen gekocht van glas. Ik had ze nog nooit eerder gezien. Ze bestaan uit een ovale glasring met een metalen gespdeel eraan gemaakt. Op bovenstaande foto is goed te zien hoe de glasdelen versmolten zijn aan de rechterkant van de gesp. Een gesp is toch weer iets anders dan een glazen broche.
We zijn een aantal dagen de hort op geweest en dan duurt het even voor ik weer tijd heb om wat te plaatsen. Tijdens een fietstocht kwamen we langs de Havixhorst waar een mooie beeldentuin is. Vooral beelden van brons waren er te zien. Maar ik stuitte ook op een mooi glaskunstwerk dat ik hier met jullie wil delen. Het is gemaakt uit vele lagen glas en dat maakt het best intrigerend.
Inmiddels staat deze vaas al jaren op mijn salontafel. Ooit gekocht bij de kringloopwinkel omdat ik het zo’n bijzondere vaas vond. Diepzwart van binnen, een wit randje en gifgroene vlekken. Ik doe meestal een klein onderzoekje om te achterhalen waar het glaswerk vandaan komt, maar lang niet alles is te achterhalen. Ik ging ervan uit dat dit vaasje uit Italië zou komen en rond de jaren ’70 gemaakt zou zijn. Maar vorige week zag ik een dergelijk vaasje voorbij komen op een Facebookgroep. Iemand had er één met een kantige bodem, maar de kleur en uitvoering precies hetzelfde als bovenstaande. Degene vroeg zich ook af waar het vaasje vandaan kwam. De reacties leverde op dat het zogenaamd Spatterglas is dat rond 1925 in de Bohemen (Tsjechië) gemaakt is.
Spatterglas (of einde van de dag glas) is een techniek die al gebruikt werd door de Romeinen. Spatterglas wordt gemaakt door heet geblazen helder glas te rollen over kleine snippers en stukjes van die dag overgebleven glas. Zo ontstaat een vrolijk meerkleurig product.
Ik heb twee bloempotten die gemaakt zijn van Spatter glas. Deze komen ook uit die tijd. Eén ervan hangt zolang ik het weet al op dezelfde plek in de keuken. Een erfstuk van het huis. Waarschijnlijk meegenomen rond 1939 toen de hele familie inclusief opa en oma en de ongetrouwde ooms en tantes verhuisd is naar onze boerderij.
De andere bloempot heb ik een keer op de kop getikt via Marktplaats. Het mooie is dat ze beide dezelfde vormgeving hebben alleen bovenstaande is in een matte uitvoering en de onderstaande in een glanzende uitvoering. Beide zijn prachtig om te zien.
Afgelopen week kreeg ik deze prachtige doorzichtige schaal van zwaar glas van Duitse kennissen. Omdat het dik en zwaar is kon het Walther glas zijn, een glasfabriek in Duitsland die tot op heden nog steeds glaswerk produceert. Maar het kon ook een Scandinavische schaal zijn omdat het daar ook alle kenmerken van in zich heeft. Dik en zwaar, mmet reliëf en een natuurmotief.
Maar het is net of het deze zomer zo moet zijn dat er Zweeds glas op mijn pad komt. Nu we zelf niet naar Zweden konden dat Zweden naar mij toe komt. Wat onderzoek op internet heeft het volgende opgeleverd. Deze schaal is gemaakt bij de glasfabriek van Orrefors in Zweden. Het dorp Orrefors ligt vlak in de buurt van de vakantiewoning die wij voor deze zomer hadden geboekt. Deze schaal is een ontwerp van Lars Hellsten. Het heet Eden, trea of life leaf.
Lars Hellsten (geboren 1933) hij studeerde beeldhouwkunst aan de Collage of studeerde beeldhouwkunst aan de Collage of Arts, Crafts and design in Stockholm voordat hij in 1972 naar Orrefors kwam. Hij is ook de ontwerper achter de collecties als CORONA en ODYSSEY en de hartvormige AMOUR en MY HART. De natuur inspireerde duidelijk ook zijn ontwerpen in glas. Zijn glasontwerpen zijn karakterestiek massief en krachtig, of het nu gegoten, geblazen of vrijgeblazen is.
Soms zie je een mooi parfumflesje op internet maar hebt geen idee hoe groot het zal zijn. Zo was het ook met dit kleine flesje. Amper groter dan 2 euro. Maar toch een schatje. Dat is een goede aanloop tot twee andere kleine flesjes die ik onlangs heb gekocht. Eén kwam met de post en de ander heb ik in de buurt opgehaald.
Dit is ook een klein flesje. Er zat een soort pipetje in en het dopje is van Boldoot, Amsterdam. ik heb het gekocht omdat ik meerdere Boldoot flesjes heb. Ik ging ervan uit dat dit allemaal bij elkaar hoort. Het flesje is prachtig geblazen met echt goud tussen de rode strepen in. Een chique flesje. Mar de aankoop van het andere flesje heeft me aan het twijfelen gebracht of het dopje wel bij dit flesje hoort…
Ook dit flesje is van prachtig geblazen glas met mooi strepen. Aan de binnenkant heeft een laagje zilver gezeten dat wat afgebladderd is. Maar ook dit flesje heeft een soort pipetje. De eigenaresse waarvan ik het kocht vertelde dat bovenop het pipetje een soort glazen bolletje had gezeten. Zij had helaas er iets op laten vallen waardoor het stuk was gegaan. Dat verklaart ook bij het andere flesje het kapotte pipetje. Het bovenstuk zal vast hetzelfde als deze zijn geweest. Het pipetje is zo passend dat dit het flesje goed afsluit. Waarschijnlijk hoort er helemaal geen metalen dopje bij, en is het Boldoot dopje van een ander flesje afkomstig. Maar desondanks dat raadsel blijven het stuk voor stuk prachtige oude flesjes.
Een aantal dagen geleden schreef ik over het Finse glas van Iittala, genaamd Kastehelmi. Bovenstaand groen glaswerk had ik toen nog niet. Momenteel zijn we thuis aan het reorganiseren. Zoon is gaan samenwonen, achterhuis gaat aangepast worden voor het glasmuseum enz. Dan moet er veel uitgezocht en opgeruimd worden. Zo was onze zoon bezig zijn kamer uit te ruimen en tussen zijn spullen kwam een oude VVV bon tevoorschijn. Niet wetend wat erop stond en hoe lang deze geldig is. Maar ik kreeg deze als vervroegd verjaarscadeau. De bon was uit 2017 en na december zou deze in waarde gaan verminderen omdat er bewaarkosten van het geld af zou gaan. Dus even kijken wat Fonq nog aan Kastehelmi in de ‘aanbieding’ had. Het liefst een kleur waar ik nog niets van heb. Zo kwam ik uit bij deze groene kleur. De VVV bon erbij ingeleverd en voor het bedrag wat ik moest bij betalen heb ik Freebees ingeleverd (die spaar ik al jaren als ik ga tanken en heeft al vaker Kastehelmi opgeleverd). Voor mij een mooie win win situatie. Een prachtig vervroegd verjaarscadeau met een beetje sigaar uit eigen doos.
Gisteren vierde ik mijn eerste verjaardag in Coronatijd. Ondanks de 1,5 meter afstand is dat prima gelukt. Elk jaar brengt iemand wel iets van glas mee voor mijn verjaardag. Van mijn (zwem)vriendin kreeg ik mooi glaswerk gekocht in de wereldwinkel. Mooie handbeschilderde glazen. Deze zijn niet afwasbestendig maar zonder versiering ook prima te gebruiken zegt het bijgevoegde papier. Daarom hierbij een foto ter herinnering. Om ongebruikt in de kast te laten staan is ook jammer.
Behalve de glazen zaten er ook vier roestaafjes bij met elk een eigen vogel. Zo mooi gemaakt. Niet oud maar wel heel leuk!
Van een andere vriendin kreeg ik een mooi origineel Leerdam doosje met kelkebakjes. Of zoals we dat nu zouden zeggen onderzetters. Waarschijnlijk heeft iemand ooit twee doosjes gehad en zijn er een aantal gesneuveld en hebben ze wat over was in één doosje gedaan. De kelkebakjes zijn van dezelfde grootte en dikte, maar drie hebben een ander motief.
Gerrie's Glasmuseum 