Meer dan 30 jaar geleden begonnen met het verzamelen van roze persglas en in de loop van de jaren is deze verzameling uitgebreid met alle kleuren glas gemaakt in Europa en Amerika.
Vandaag wil ik jullie deze deftige dame laten zien. Ik vind haar er een beetje vreemd uitzien met haar pompeuze jurk met haar kleine hoofd. Maar toch doet ze het leuk tussen de glasfiguren.
Haar hoofd is de stop van een likeurkarafje. En daar horen natuurlijk ook likeurglaasjes bij.
De bijpassende likeurglaasjes hebben het motief van de jurk. Omdat het nogal dik persglas is zal het niet fijn nippen zijn aan zo’n glaasje. Ik denk dan ook dat het meer voor de sier dan voor het gebruik is bedoeld.
De sticker op het karafje geeft prijs dat het Boheems kristal uit Tsjecho-Slowakije is. De oorspronkelijke naam is Likör-Karaffe Frau mit Krinoline. Geproduceerd bij de Vogel & Zappe glasfabriek rond 1935 – 1940. Productnummer 695/696/697, later Nr. 35192
Vandaag een heel ander soort glasfiguur. Een borstbeeld van Schiller. Borstbeelden kennen we meestal als gebeeldhouwde werken. Van glas had ik er nog nooit één gezien. Ik kan nog nergens vinden waar deze glasfiguur op houten sokker is gemaakt.
Ik ga ervan uit dat dit borstbeeld Friedrich Schiller is. Hij werd geboren op 10 november 1759 in Marbach am Neckar en overleden op 9 mei 1805 in Weimar. Hij was toneelschrijver, filosoof, dichter en historicus.
Helaas is Schiller wat beschadigd maar dat maakt dit borstbeeldje er op het oog niet minder op.
Jaren geleden kreeg ik een doorzichtige DutZ vaas van een vriendin. Dat was voor mij de eerste keer dat ik kennismaakte met DutZ. Het was een prachtige zware mond geblazen vaas met uitstulpingen. Als glasliefhebber wil ik dan ook meer weten van het merk en waar het gemaakt is. De merknaam laat zien dat het een Nederlands merk is. Maar alle vazen voor het merk worden in het buitenland geblazen. Maar de overeenkomst is met alle vazen en vaasjes dat het goede kwaliteitsproducten zijn. Stevig en robuust glas waar ik van hou. Inmiddels heb ik verschillende DutZ vaasjes in mijn bezit.
De twee driepoot vaasjes vind ik misschien nog wel het leukste (inmiddels hebben ze een blauw bol driepoot vaasje als zusje erbij gekregen).
Aan de onderkant van de vaasjes is te zien waar ze aan de blaaspijp hebben vast gezeten. Het glad gepolijste rondje verraad dat daar de blaaspijp heeft gezeten. Wanneer dit niet afgeslepen was, zou daar het pontilmerk hebben gezeten. Omdat alle vaasjes van mooie kwaliteit zijn is het pontilmerk weggeslepen.
Behalve tafelstukken zijn er natuurlijk ook andere glasfiguren gemaakt. Deze kandelaar is in dezelfde trant gemaakt als de fluitspeler. Ook gemaakt door Walther glas.
Deze kandelaar heet Pierrot naar de figuur die hij voorstelt. Eigenlijk is dit de helft van een stel. Zijn wederhelft heeft Pirette. Samen horen ze bij een toilettafelstel. Maar helaas heb ik het bijbehorende stel niet en ook Pirette heb ik nog niet op de kop kunnen tikken. Maar de mooie Pierrot maakt alles goed. Hij is gemaakt van mooi gematteerd Annagroen glas. ,
Hamsteren is een woord dat de laatste dagen veel is gevallen. Door het Corona virus is iedereen erg ontregeld. Het sociale leven valt bijna stil, voor we ergens naartoe gaan denken we daar drie keer over na. Velen werken thuis in plaats van een werkplek en afgelopen week begonnen mensen met hamsteren. Vooral toiletpapier was een product dat veel gehamsterd werd. Had je dat niet op de voet gevolgd dan kon het zijn dat je dit weekend zonder toiletpapier kwam te zitten (zoals onze dochter die me belde, alles was goed, maar het toiletpapier op en er was nergens meer wat te koop).
Tegenwoordig noemen we het hamsteren, vroeger noemden we het gewoon een voorraad aanleggen. Eigenlijk was dat vroeger heel gewoon in alle gezinnen. In de zomer als er veel groente en fruit was dan maakte men het allemaal in. Wecken kon iedere huisvrouw. Later kwamen er de diepvriezers bij en werd er veel ingevroren bewaard voor de winter. Ik ben geboren op een boerderij in de Achterhoek waar dat allemaal heel gewoon was. Bij ons thuis werd er veel geweckt en ingevroren. Er werd zelf zuurkool gemaakt (in zo’n mooie Keulse pot met een dikke veldkei erop). De aardappels gingen in een kuil. In november werd er geslacht. Vlees ging in de diepvries (heel vroeger hadden we zo’n diepvrieslade in een diepvrieshuisje), er werd worst gemaakt en gehakt gedraaid, spek gezouten en opgehangen in de ‘wieme’.
Vandaag een voorraad pot uit mijn verzameling. Daarin werd vroeger ook van opgeslagen. Van witte bonen, spliterwten, rijst tot koekjes. Even een vraag aan de lezers van het blog. Ziet u de verschillen tussen de pot op de 1e foto en de pot op de 2e foto? Ogenschijnlijk lijkt het dezelfde.
Bovenstaande foto laat de verschillen zien. De linker pot is was groter en de rechter pot heeft een schroefdraad bovenaan de pot. Wel hebben ze beide een zelfde soort stop. Alleen heeft de stop een ander formaat. De vraag blijft wel heeft de rechter pot een andere deksel gehad dan de stop die er nu op zit? Helaas mist de rechter pot een chip. Misschien dat deze daarom een klein prijsje had? Maar ook de andere pot was niet veel duurder…
In februari hebben wij wat extra vitamine D opgedaan in Lanzarote. Het was prachtig weer en de zon scheen volop (schijnt ze altijd te doen op Lanzarote). Daar kwamen we deze prachtige blauwe wijnflessen tegen. Prachtig van vorm en mooi kobaltblauw. Alleen was er één probleem, ik drink geen wijn. Om volle flessen wijn mee te nemen was me te gortig. Daarom kwam al gauw het idee naar boven om ergens om een lege fles te vragen. Op de laatste avond voor ons vertrek gingen we uit eten en daar stond ook deze wijn op de wijnkaart. We probeerde de serveerster duidelijk te maken dat we graag een lege blauwe fles mee wilden nemen naar huis…maar helaas begreep ze er niets van. Dus het idee van het meenemen van een lege fles liet ik maar varen.
Op Lanzarote verbouwen ze al heel lang druiven voor wijn. Dat komt omdat er geen zoet water voorhanden is op het eiland en men toch drinken nodig had. Het regent op Lanzarote maar 1X per 6 of 7 jaar en dan spoelt het meeste regenwater ook nog weg. Zij verbouwen wijndruiven op een heel bijzondere manier. In kuilen lavazand, afgeschermd met muurtjes tegen de wind.
Uiteindelijk hadden we al afgerekend in het restaurant en was ik naar buiten gelopen om even een klein winkeltje in te duiken. Toen ik weer naar buiten kwam stond daar Johan met twee lege flessen in de hand. Mijn vriendin had hem geattendeerd op de lege flessen in het restaurant en hij had toch nogmaals gevraagd of hij er één kon kopen. Dat kon niet, hij mocht er twee meenemen. Het bijzondere is dat de ene fles de inhoud heeft van 0,75 liter en de andere van 1,5 liter. Ik had de 1,5 liter flessen nog niet gezien in Lanzarote. Dus best bijzonder dat ik er nu twee heb in verschillende maten. Met dank aan het restaurant in Lanzarote.
Drie dagen geleden liet ik de fluitspeler zien in mijn blog en vertelde erbij dat er schalen bij horen waarop het tafelstuk gezet wordt. De vis van vandaag is daar een mooi voorbeeld van. De gematteerde vis met bloemensteker heeft een doorzichtige glazen schaal die erbij hoort. De schaal heeft ook een mooi vissenmotief.
De bloemsteker zit aan de vis vast. Er zijn ook glasfiguren die het als los onderdeel hebben.
Vandaag alvast een vooruitblik naar Zweden. De plannen zijn er voor de zomervakantie om er naartoe te gaan. Maar het is nu afwachten of het Corona virus geen roet in het eten gaat gooien. Langzamerhand verspreid het zich door Europa en nemen landen allemaal hun eigen maatregelen. Afwachten hoe lang dit allemaal gaat duren, hopelijk hebben we dit in de zomer achter ons gelaten en kunnen we ontspannen afreizen. Dit glasfiguur is gemaakt van malachiet glas zoals in een eerder blog al omschreef. Het is een zogenaamd Dalapaard.
Het Dalapaard is van oorsprong een uit hout vervaardigd paardje dat als symbool geldt van het landschap Dalarna in Zweden, of tegenwoordig ook van heel Zweden. De houten paardjes zijn er in alle maten en worden veelal gemaakt in Nusnäs, nabij Mora.
Maar heeft ook als inspiratie gediend voor glaswerk.
Het kleine groene paardje kocht ik jaren terug op de Oranjemarkt in Eibergen voor 25 cent mocht ik het meenemen van het meisje dat allemaal paardjes verkocht van een verzameling van opa of oma. Ik heb haar maar een flinke fooi gegeven omdat het me dat meer dan waard was. Zij blij en ik blij.
Jaren later vond ik een doorzichtig exemplaar die een maatje groter is en nu staan ze samen in een vitrinekast te pronken en kan ik er blijvend van genieten.
Wie kent ze niet. Deze glazen hoofden die in de jaren ’70 te koop kwamen. Ze werden in die tijd veelal gebruikt om de koptelefoon van een geluidsinstallatie op te bewaren. Zelf heb ik nooit zoiets gehad. En dan bedoel ik zowel zo’n glazen hoofd als zo’n koptelefoon. Een jaar of 6 geleden heb ik wel eens zo’n hoofd gekocht. Toen iemand aangaf dat hij ze gaaf vond heb ik ze zelfs aan hem weggegeven. Maar ze worden steeds schaarser en het is tenslotte persglas. Dus wel passend in de verzameling…
Soms staan ze wel bij de kringloop maar dan worden ze niet verkocht omdat ze gebruikt worden om hoedjes en zo tentoon te stellen. Via marktplaats zijn ze wel te vinden maar daar vragen ze rond de 30 euro per stuk voor…dus ik blijf speuren om er één of meerdere op de kop te tikken…
En zowaar vorige week stond er één leuk geprijsd bij de kringloop. In een boodschappenmandje liep ik ermee rond toen een mevrouw me aansprak. Ze was op zoek naar zo’n hoofd voor haar knipmuts. Bijna gunnend naar de mijne…maar deze keer heb ik deze maar zelf gehouden. Mijn speurtocht naar deze hoofden gaan verder. Ze bestaan tenslotte in verschillende kleuren…
Er zijn heel veel figuren gemaakt in persglas, zoals deze fluitspeler. Dergelijke figuren werden o.a. gemaakt door Walther glas in Duitsland. Vroeger kende men veel glashütten in Duitsland waar glas werd geblazen, maar door de tijden heen zijn ze bijna allemaal verdwenen. Walther glas heeft veel persglas gemaakt. De vaas met de drie gezichten is ook een vaas geperst door Walther in de jaren 30 van de vorige eeuw. (zie mijn blog Bloemen 8).
Deze fluitspeler is onderdeel van een tafelstuk. Bedoeld als versiering op een tafel tijdens een chique diner. Bij deze fluitspeler hoort een schaal bij. Vaak werd de schaal gevuld met bloemen of mooi fruit. Helaas ben ik niet in het bezit van een bijbehorende schaal.
Deze fluitspeler is één massief blok glas dat geperst is in een vorm. Het is een robuust stuk glaswerk dat ook zwaar is in gewicht. Persglas is daarom meestal goed te herkennen aan naden van de persvorm.
Gerrie's Glasmuseum 