Op mijn blog heb ik meer Malachiet glas laten zien. Inmiddels heb ik drie bewerkte vazen dit glas. Behalve dat de decoratie van naakte vrouwen of engelen over de top is. Zijn het ook zware vazen in gewicht.
Beide vazen hebben de overeenkomst dat er naakte vrouwen op afgebeeld staan en druiventrossen en bladeren.
De derde vaas die ik bezit is de breedste, gedecoreerd met allemaal engelen en rozen. Qua stijl goed passend bij het malachiet parfumstel die ik een keer als voorbeeld heb laten zien van ondoorzichtig glas.
Oma’s vaasjes. Afgelopen week kwamen deze twee vaasjes via facebook te koop. Op te halen op een adres bijna om de hoek. Wat een kans. de deal was dan ook al snel gesloten en gisteravond heb ik ze opgehaald. Ze komen uit een nalatenschap en de dames die ze verkochten kenden ze als oma’s vaasjes. Ze hadden zelf het idee dat ze van porselein waren. Maar het zijn toch echt Franse opaline vaasjes in mijn lievelingskleur. Vanochtend hebben ze een sopje gehad en ze staan nu samen met mijn andere opaline vaasjes te stralen in de vitrine kast. De oplettende volger van mijn blog zal ze wel herkennen. Want ergens kwamen er al dergelijke vaasjes voorbij. Want inderdaad ik had er al twee.
Eén met dezelfde kleur blauw en een ander wat donkerder en gemaakt van wat dikker glas. Maar ook bovenstaande drie vaasjes zijn niet identiek. De ene is wat hoger dat de ander, en de middels heeft de breedste kelk. Daarin is goed te herkennen dat het echt handwerk is.
Hierboven het donkere getinte vaasjes en de lichtere blauwe. Ook is het motief scherper bij de donkere. Daarnaast is goed te zien aan de schulprand dat de donkere gemaakt is van dikker glas. Oma’s vaasjes zijn goed terecht gekomen en ik kan er nu van genieten!
Op het eerste oog zou men het niet zeggen. Maar deze crucifix is ook gemaakt van glas. Dit wordt een opaline genoemd. Het is gemaakt van een soort gebrandschilderd glas en op de achterkant staat meestal op een etiket aangegeven hoe het onderhouden dient te worden. Deze opaline is gevat in hout.
Gewoon 1X per jaar (met de grote voorjaarsschoonmaak?) afnemen met was-benzine en opwrijven met blanke was.
Vandaag een mooi klein parfumfles ook met een bloemenmotief. Inmiddels bezit ik drie kleine malachiet glazen parfumflesjes. Het mooie aan dit flesje is ook het bakeliet dopje wat hetzelfde motief heeft als het flesje. Aan het dopje zit een glazen pipetje vast voor het druppelen van de parfum.
Ik heb eerder in mijn blog zilverglas laten zien. Ik ben er niet van overtuigd of het oud zilverglas is. Maar deze bovenstaande Maria met kind is zeker een oud exemplaar. Ze is prachtig om te zien en heeft ook nog de oude beschildering op het glas. Iemand heeft deze oude Maria heel zorgvuldig bewaard. Het is voor de eerste keer dat ik een zo mooi beschilderde zilverglas Maria heb gezien. Meestal is de beschildering verdwenen en wat dan overblijft zijn de vage contouren van de Maria.
Onderhand weet iedereen dat ik van allerlei soorten glas houd. Omdat glas nu eenmaal fascinerend is. Vandaag wil ik jullie een glazen broche zien. Het lijkt op deze foto erg groot maar is het in werkelijkheid niet. Ik werd geïntrigeerd door de mooie bloemen. Dat is ook dat ik daarom denk dat deze wel eens in de Bohemen gemaakt kan zijn.
Ik heb al vaker ontwerpen van Curt Schlevogt laten zien en deze broche komt daar namelijk erg dichtbij. Vergelijk het maar eens met de deksel doosjes en het kleine parfumflesje.
Ik zie regelmatig via internet zilverglas voorbij komen. Glas dat schittert als zilver maar het niet is. Het wordt daarom ook wel armeluiszilver genoemd. De prijzen die daarbij horen zijn ook niet echt mis. Maar toen ik dit bokaaltje vond bij de kringloop was ik er dan ook superblij mee. Het heeft alles in zich om armeluiszilver te zijn. Maar ik ben er nog niet achter of dit een replica is of niet. Ik heb het Anna Laméris laten zien tijdens de opnames van tussen kunst en kitsch, maar ook zij kon mij daar geen uitsluitsel over geven. Het ziet er te nieuw en te mooi uit om al echt antiek te zijn.
Ik sta open voor wie mij meer kan vertellen over de geschiedenis van dit glas… zolang ik het niet weet gebruik ik het gewoon als voorbeeld voor armeluiszilver…
Deze opaline vaas met bloemen is van zichzelf al een bloemstuk op zich. Vele opaline vazen zijn dan ook gedecoreerd met bloemen. Allemaal meer bedoeld om voor de sier neer te zetten dan om er echt een bos bloemen in te zetten.
Wanneer men goed naar de beschildering kijkt van de bovenstaande vazen dan valt het wel op dat de beschildering allemaal wat anders is uitgevoerd. De eerste vaas is sierlijk en mooi beschilderd. De tweede en derde vaas zijn al minder strak uitgevoerd, door de grote grove streken emaille verf. En de twee kleine vaasjes lijkt het wel of de schilder er maar wat op geklodderd heeft.
Hiermee wil ik mijn blogs over ondoorzichtig glas afsluiten. Omdat er nog zoveel ander moois te zien is gemaakt van glas…wellicht lees je dit blog ook door middel van glasvezel…ook daarin zit glas verwerkt. Maar dat even terzijde. Ik heb al een keer het woord Arcopal laten vallen, het Franse hardglas dat we allemaal kennen en waar we vast ook wel iets van in huis hebben. Maar bovenstaande bakjes en mokken zijn van een Amerikaans merk hardglas Anchor Hocking. Ooit kwam ik bij het scheiden van de Oranjemarkt in Eibergen een bijna compleet glasservies tegen van dit merk. Net zo heftig als het bovenstaande. Ik vind het mooi van lelijkheid. Het heeft alles wat mooi glas eigenlijk niet moet hebben, een typische kleur, veel reliëf en dan ook nog een olieglans eroverheen. Super over de top dus. Maar inmiddels heb ik een kast vol ervan en dan heeft het toch wat moois in zich. Zoveel versterkt elkaar.
De theepot is het bijzonderste stuk van deze verzameling Anchor Hocking glas.
Deze twee foto’s hierboven laten een beetje zien van wat ik toen op die Oranjemarkt kocht. Alleen de theepot die op de foto staat die heb ik later bij een kringloop op de kop getikt. Dat is best bijzonder want in alle boeken over Anchor Hocking komt geen theepot in voor. Deze theepot is namelijk ook niet van glas maar van een soort porselein. En is al helemaal niet gemaakt in Amerika maar in Duitsland. En toch horen ze bij elkaar. Aan de vorm en kleur is dat goed te zien, maar het heeft aan de onderkant ook het merk van Anchor Hocking meegekregen. Of deze nu voor de Europese markt of voor de Amerikaanse markt is gemaakt. Ik weet het niet. Behalve mijn theepotten (ik heb er twee) heb ik ze nog nooit gezien. Niet op internet, niet in boeken, nergens. Dus wie het weet mag het zeggen!
Een lekker over de top eierpresenteerschaal. Met Pasen komt ie elk jaar uit de kast om gebruikt te worden.
Inmiddels staat er in de kast meer over de top Amerikaans glas. Maar daarover ooit in een andere blogbericht wat meer.
Turkoois is mijn lievelingskleur en dit blauw opaline glas komt aardig in de buurt. De vaasjes op de voorgrond zijn Franse opaline vaasjes, kenmerkend door wat dunner glas geblazen in een vorm . De twee kannen die erachter staan zijn van dikker glas en geperst in een mal.
Op deze foto is mooi te zien dat er veel nuances blauw in het persglas zit. Het varieert van lichtblauw naar donkerder blauw. De dekselpot, de mok en de donkerste beker op voet, zijn allemaal van geperst Frans glas. Het zijn de echt oudjes uit de verzameling, en ik schat meer dan honderd jaar oud.
Gerrie's Glasmuseum 