De tentoonstelling Ode aan Ivo is verlengd t/m 6 mei 2026, daarna zal de nieuwe tentoonstelling Geur en Kleur ingericht worden. Dit jaar bestaat Gerriesglasmuseum 5 jaar en daarom leek me een goed plan om de allereerste tentoonstelling te herhalen. Deze tentoonstelling bestaat uit allerlei parfumstellen en parfumflessen, glazen sieraden en andere opsmuk voor de kaptafel. Met natuurlijk de nieuwe aanwinsten op dat gebied die er in de loop van de jaren bij zijn gekomen.
Vandaag is Gerriesglasmuseum open tussen 11.00-16.00 uur voor alle nieuwsgierigen. Kom vrijblijvend binnen en ga genieten van de grote verzameling glaswerk met een verhaal. Tevens zijn er in Berkelland veel locaties open, dus maak er een mooie route van. Een aarader is Rekken is ook de Kerk op het Kip, waar men Hemels kan Overnachten.
Meer informatie over alle locaties die open zijn is te vinden op http://www.opendagtoerismeberkelland.nl
De nieuwe tentoonstelling is opgedragen aan Ivo Haanstra, iemand die met hart en ziel glas verzameld heeft. Via zijn familie en partner kwam zijn verzameling op mijn pad. In de blauwe tentoonstelling had ik al een kast ingericht met kabalt blauw glas uit zijn verzameling, deze is ook nu te zien. In de kast veel Blue Henri sputumflesjes. Ivo heeft onderzoek gedaan naar deze flesjes en daarover een boek geschreven. Dit boek ligt bij de Blue Henri’s in de vitrinekast. Maar alle andere vitrinekasten (en er boven op), zijn gevuld met glaswerk uit zijn verzameling. Zowel persglas als geblazen glas, zowel bijzonder als over de top. Maar stuk voor stuk andere dingen dan glaswerk uit mijn eigen verzameling. Daarom verdient deze tentoonstelling ook de titel Ode aan Ivo.
Prachtig Fins glas ontworpen door Tamara Aladin.
De tentoonstelling loopt van 26 oktober 2025 tot en met 31 maart 2026. Dit valt in de winterperiode. In deze periode is gerriesglasmuseum te bezoeken op afspraak (gewoon even mailen, bellen of appen), dan weet u zeker dat ik aanwezig ben om u te begroeten en de vele mooie verhalen te delen over fascinerend glaswerk.
Regelmatig bezoek ik plekken waar glas tentoongesteld worden, zo heb ik dit voorjaar al de tentoonstelling Verstild Water in kasteel Cannenburg te Vaassen en de Glasbiënnale in het Eemklooster te Amersfoort bezocht. Maar onlangs gingen we een week op vakantie met als doel het glasmuseum in Ebeltoft, Denemarken te bezoeken. Dit bijzonder doel komt voor uit het feit dat onze dochter Jeannette Slütter met twee glas-in-lood werken exposeert in de tentoonstelling Labyrinten. Maar als naar Denemarken reist kom je Hamburg tegen. In Hamburg heeft Pamela Wessendorf een eigen museum (alleen op afspraak te bezoeken). Zij is ooit begonnen met roze persglas te verzamelen (net zoals ik ben begonnen). Maar zij heeft een mooie website die ik veel heb geraadpleegt om erachter te komen welk glas ik heb verzameld. En een website met oude catalogi van glasfabrieken. Zo ben ik haar op het spoor gekomen en heb de stoute schoenen aangetrokken om te vragen of ik haar mooie glaswerk mocht komen bewonderen.
Dit paste precies in haar en ons schema. Zodat we op onze aanreisdag haar glasmuseum hebben bezocht. Nou ik mag veel glaswerk hebben (rond de 10.000 stuks), maar wat ik daar zag is de overtreffende trap en overweldigend. Ook is ze later alle kleuren van de regenboog gaan verzamelen. Haar doel is vooral om onderzoek te doen naar de herkomst van het glas. AZe heeft dan ook veel op glasfabriek gesorteerd staan. Maar er blijft ook veel over wat niet te traceren is. Ze vertelde ook dat het heel moeilijk is om aan oude catalogi te komen omdat het vroeger de gewoonte was om pas weer een nieuwe catalogus mee te geven als de oude werd ingeleverd, de oude werden dan vernietigd.
Twee glasliefhebbers raken natuurlijk niet uitgepraat en we hebben dan ook enkele uren in haar museum doorgebracht. En ben ik vertrokken met twee mooie stukken voor in mijn museum.
Het is me deze week gelukt om alles kerstversiering weer in te pakken en op te slaan. De kleine vitrinekasten zijn weer gevuld met spullen die een verwijzing hebben naar Pasen toe. Ook liggen er her en der in het museum hele grote glazen eieren, ook de moeite van het bewonderen waard. Pasen valt vroeg dit jaar, zondag 31 maart en maandag 1 april. 1e Paasdag ben ik gesloten, maar mocht u op 2e Paasdag in de buurt zijn en graag het glasmuseum willen bezoeken, dan hoor ik het graag. Even bellen of appen volstaat 06-20918162.
kan veel verhalen…
Het glasmuseum is ruim een week gesloten geweest omdat ik vakantie had. Deze vakantie is goed besteed. We hebben afgelopen week een fietstocht van Dresden naar Maagdenburg gemaakt. In totaal 350 kilometer gefietst, vooral met mooi weer. De dag regen zijn we alweer vergeten. Onderweg natuurlijk de nodige foto’s gemaakt waarin glas natuurlijk niet mocht ontbreken. Bovenstaande foto en de volgende twee foto’s zijn gemaakt in Schlosz Pillnitz bij Dresden in de buurt.
Hoewel ik veel glaswerk bezit kan ik me ook altijd nog vergapen aan het glaswerk dat ik tegen kom.
Dat glaswerk niet altijd in een museum hoeft te staan laten de volgende foto’s zien.
Afgelopen zondag was Gerriesglasmuseum in het nieuws van TV Gelderland. Een journalist is ruim anderhalf uur er geweest om opnames te maken en afgelopen zondag was het zover.
https://www.gld.nl/video/7749301/gerrie-opent-een-eigen-glasmuseum
Gelukkig staat op de site een wat groter stuk over mijn museum.
Maar het was leuk om mee te maken en nu maar hopen dat er meer mensen in Gelderland mijn museum komen bezoeken!
Sinds 6 juni is mijn glasmuseum open. De stukjes in het Achterhoeks Nieuws en Rond Haaksbergen werpen hun vruchten af. Maar ook heeft mijn site al heel wat opgeleverd. Mijn alleereerste echte bezoeker was dan ook een mevrouw uit Lisse, die er een reis door heel Nederland voor over had om mijn glasmuseum in Rekken te bezoeken. Voor haar was het belangrijkste de tijdelijke tentoonstelling GEUR EN KLEUR omdat ze zelf ringenbakjes verzameld die soms onderdeel uitmaken van de toiletstellen. Zij heeft inmiddels een verzameling van 1400! ringenbakjes en daarbij alles gedigitaliseerd en veel kennis. Dus het was een middag van herkenning en delen van kennis. Voor ons beiden een win-win situatie!
Afgelopen week was ik voor de eerste keer een middag gesloten vanwege een familiefeestje, natuurlijk gaat me dat aan het hart, maar familiefeestjes kunnen voorrang hebben. Daarnaast had ik voor de donderdagmiddag een afspraak staan met oud-bekenden die niet op de reguliere openingsdagen konden. Dat was dus voor de woensdag een mooi alternatief. Eén van de dames bracht twee prachtige persglazen schaaltjes mee, die ik hier vandaag laat zien. Met het idee, om ze te gebruiken voor het glasmuseum, als suikerschaaltje o.i.d. Nou daar ga ik ze dan ook voor gebruiken.
Tijdens een rondleiding vertel ik over de herkomst van het glas, maar ook de anekdotes die bij bepaalde stukken horen. Hierdoor gaat het glas leven en roept ook veel herinneringen op bij de kijkers.
Komende week zit het glasmuseum dicht omdat ik zelf na een heel druk jaar er even tussenuit ga, maar vanaf zondag 11 juli hoop ik de bezoekers weer te mogen begroeten!
Wat heeft een tante nu met een wespenvanger te maken? Ik heb een tante op leeftijd die erg geïnteresseerd is in mijn glasverzameling omdat ze zelf ook enig Leerdams glaswerk in haar bezit heeft. Onlangs heeft ze samen met haar man de reis naar de Achterhoek ondernomen (ze wonen in Friesland, dus niet naast de deur) en samen met een andere oom en tante hebben ze het glasmuseum bezocht. Hoewel ze erg nieuwsgierig was naar mijn glaswerk had ze ook een brandende vraag….of ik nog nog dubbele bakjes van de Primula hors d’oevre set had… zij was al lang naarstig op zoek naar de bakjes omdat haar stel niet compleet is.
Ik heb veel dubbele stukken glaswerk en inderdaad nog wel twee bakjes van het Primula servies. Over de prijs zouden we het wel eens worden. Maar ze had een tas vol met glaswerk bij zich. Er was zeker iets bij wat ik niet had, omdat ze dat gelezen had op mijn blog. Maar er kwam ook een oude glazen wespenvanger en bovenstaand zout- peper en mosterdstelletje met bijbehorend celluloid lepeltje en een mooie tincraquelé schaal uit haar tas.
Inmiddels staan deze stukken in het museum en vandaag heb ik het laatste erbij gezet. Datgene wat ik zeker nog niet had. Dat was namelijk de kleine versie van het ABC bord. Maar alles wat ze meebracht had ik nog niet in mijn verzameling. We hebben de stukken maar gewoon geruild, ik wat meer dan zij, maar toch. Zij blij, ik blij.
Vandaag was het zover, warm draaien voor de opening van het glasmuseum voor publiek. Dank aan familie en vrienden voor het meewerken, de aandacht en attenties. Daardoor is het een mooie en bijzondere opening geworden! Ik geniet nog na. Nieuwsgierig geworden? Zondagmiddag is er nog plek genoeg om het museum te bezoeken!
Gerrie's Glasmuseum 