Mocht je vandaag een roos als Valentijns geschenk krijgen dan zou dit vaasje er misschien wel geschikt voor zijn. Hoewel… dit is wel een orchidee vaasje. Gemaakt in Leerdam, ontworpen door A.D. Copier rond 1930. Afgelopen week gevonden in een kringloop in Lochem.
Het was niet mijn eerste orchidee vaasje dat ik gevonden heb. Bovenstaand vaasje heb ik al langer in mijn bezit. Gekocht samen met de andere vaasjes die hierna komen. het mooi aan dit vaasje vind ik wel de zwarte voet en het gematteerde glas naar boven toe.
Deze koekdoos en bonbondoos kent bijna iedereen. Heel veel families hebben er één in de kast staan, of er één gehad. Ze worden regelmatig aangeboden via marktplaats en bij de kringloop staan ze ook met grote regelmaat. Soms wordt het ontwerp toegeschreven aan Andries Copier, de grote ontwerper van de glasfabriek in Leerdam, maar Jacques Boon heeft schijnbaar het ontwerp gemaakt. Mij intrigeert dan wel wanneer het ontwerp is veranderd. Er zijn namelijk verschillende deksels in omloop. Hierboven zijn de beide ontwerpen te zien. De koekdoos heeft nog een extra puntje op de deksel en de bonbondoos heeft het niet. Behalve met gematteerde deksels zijn de dozen ook gemaakt met doorzichtige deksels en gekleurde deksels.
Onlangs vond ik bij de kringloop ook nog een ander exemplaar. Ik heb het idee dat het ontwerp is gekopieerd is door een andere glasfabriek. Deze schaal is uitgevoerd in dikker glas, is iets groter en de matte deksel heeft een doorzichtige knop, maar dan wel weer met het puntje op de knop.
Niet alle glas is doorzichtig. De overeenkomst van het glaswerk op de foto is dat het allemaal in Nederland (Leerdam) is gemaakt en allemaal van ondoorzichtig glas. Dit glas noemt men Colopal. Waar de naam vandaan komt is mij niet bekend. Dit glaswerk is ontworpen door A.D. Copier. Hij was denk ik wel de bekendste glasontwerper in Leerdam. Soms is het gemerkt met CL. Dan is het merkteken in het glas geëtst of mee geperst. De witte en roze puddingvorm is gemaakt in meerdere kleuren. Op de volgende foto zijn nog drie kleuren te zien. Daarnaast is deze ook nog gemaakt in blank glas.
Van het gele Colopal heb ik ooit een ‘compleet’ servies via marktplaats gekocht in Rotterdam. Na een bezoek aan een vriendin in Rozenburg ben ik naar Rotterdam gereden op het op te halen. Zoals dat in de stad gaat kan je niet overal je auto makkelijk parkeren en zo verging het me dat ook op die avond. Ik moest een eindje lopen tot ik op het goede adres kwam, mevrouw woonde op één hoog. Na nog wat onderhandelen over de prijs kreeg ik het servies mee, mevrouw was blij dat alles bij elkaar bleef. Achteraf gezien ben ik er geschikt aan gekomen. Alles werd zorgvuldig in een doos verpakt. Voorzichtig liep ik met de zware doos de trap af (men kan beter postzegels verzamelen, die wegen niet zoveel). Maar éénmaal beneden was ik nog lang niet bij de auto. Elke plek waar de doos even neergezet kon worden heb ik benut, om even bij te rusten en mijn armen te ontlasten. Maar uiteindelijk kwam het heel bij de auto aan, en ik samen met het glaswerk heelhuids in de Achterhoek.
Een deel van het Rotterdamse Colopal servies, vleesschaaltjes, broodschaal, eierdoppen en zoutschaaltjes
Glas komt in vele vormen voor en we hebben het allemaal in huis. Het begint al bij de ruiten waardoor we naar buiten kunnen kijken, dat wordt vlakglas genoemd. Tegenwoordig worden huizen geïsoleerd met glaswol, zoals de naam al zegt, bestaat dat ook uit glas. Vergelijkbaar met het engelenhaar waar we vroeger de kerstboom mee decoreerden. Als we dat door onze handen lieten gaan, kon het wondjes achter laten van het glas wat erin verwerkt was. En wie is er niet groot geworden met glazen kerstballen en kerstfiguren. Dan zijn er alle flessen en potten voor drank en levensmiddelen. Meestal doorzichtig zodat duidelijk werd wat de inhoud was, maar ook vaak in bruin of groen glas. Dat is allemaal verpakkingsglas. Dan hebben we natuurlijk ook nog ons drinkservies. Iedereen heeft wel waterglazen, bierglazen en wijnglazen in huis. Soms een compleet servies met een mooi ontwerp. Soms zelfs gemaakt van kristalglas. Aan kristalglas is loodoxide toegevoegd. Daardoor gaat het meer schitteren als er licht doorheen speelt. Maar niet alle glas is doorzichtig. Mijn verzameling bestaat ook uit veel persglas dat ondoorzichtig is.
Op de foto van vandaag een kijkje in mijn kast. Er is vooral Anna-groen glas is te zien. (Anna-groen dankt haar naam aan Josef Riedel, een glasfabrikant uit de Bohemen die het vernoemde naar zijn vrouw, nadat hij in 1830 ontdekt had hoe hij uraniumglas kon produceren) Anna-groen wordt het bijna lichtgevende groen genoemd waarin uraniumdioxide is verwerkt. Wanneer er een black-light (ultraviolet licht) op dit glaswerk wordt gericht zal het zich van zijn lichtgevende kant laten zien. Het glaswerk is laag radioactief en niet schadelijk voor de gezondheid. Het werd tussen 1870 en 1940 op grote schaal geproduceerd. Daarnaast is er op de foto een koekjes pot en karaf van Friesch (draad)glas te zien. Deze komen bij ons uit de familie en heb ik ooit gekregen. Dan zijn er o.a. drie zogenaamde Chinese snuff bottles te zien die als souvenir mee zijn gekomen uit China. En wat kikkers en een lieveheersbeestje van glas. Achterin de kast een kleurenbladzijde uit een oud boek met antiek glaswerk er op. T.z.t. zal ik wat meer in gaan op de individuele stukken.
‘Glas is fascinerend!’, niet alleen voor mijzelf maar ook voor anderen. In deze blog probeer ik een beetje van de liefde voor glas te delen met anderen die het leuk vinden en die meer te weten willen komen over de veelzijdigheid van glas.
Vind je het leuk meld je dan hieronder aan om een bericht te ontvangen wanneer ik nieuwe berichten plaats. Ik zou het erg waarderen als je het doet! Alvast bedankt, Gerrie
Ik ben Gerrie (inmiddels 60 jaar, getrouwd en moeder van twee volwassen kinderen). Ik verzamel al meer dan 30 jaar persglas. Voor mij is glas een fascinerend materiaal. Door het samenvoegen van verschillende materialen die verhit worden tot een vloeibare massa kunnen er de mooiste dingen ontstaan. Die eenmaal afgekoeld de mooiste vormen en kleuren kunnen hebben.
Ben je nieuwsgierig geworden naar mijn glasverzameling en de verhalen erachter blijf mijn blog dan volgen.
Dit is niet zomaar een glazen pot…
Al jarenlang heb ik een droom. Dat is om een privé glasmuseum in te richten. Deze droom steeds dichterbij. Om alvast een tipje van de sluier van het glas op te lichten ben ik dit blog begonnen. Om zo meer mensen enthousiast te maken voor een huis- tuin- en keukenmateriaal als glas. We gebruiken het allemaal dagelijks, maar glas bestaat uit veel meer dan alleen het theeglas of het wijnglas. Aan de hand van de blog neem ik de lezers mee in de wereld van het glas…
Gerrie's Glasmuseum 