Auteur: gerriesglas

Meer dan 30 jaar geleden begonnen met het verzamelen van roze persglas en in de loop van de jaren is deze verzameling uitgebreid met alle kleuren glas gemaakt in Europa en Amerika.

Blogberichten

Feestelijke Feestdagen

Wij wensen iedereen heel fijne en feestelijke feestdagen toe en een voorspoedig 2026!

Deze winter is Gerriesglasmuseum op afspraak geopend, gewoon even bellen, appen of mailen dan is gauw een afspraak gemaakt!

In de grote zaal is veel glazen kerstversiering te vinden en een mooi opgetuigde kerstboom, dit blijft de hele maand januari ook nog te bewonderen.

Ode aan Ivo is in de kleine zaal te zien. Groots uitgepakt uit de verzameling van Ivo Haanstra. Van oud persglas tot modern Scandinavisch en Tjechisch glaswerk. Waaronder ook stukken van Borek Sipek.

Komt en verwonder….ook in 2026!

Griekse glazen pomegranate uit de collectie van Ivo Haanstra

De granaatappel (in het Grieks rodi) speelt een cruciale rol in de Griekse kerst- en nieuwjaarstradities en staat symbool voor geluk, vruchtbaarheid en overvloed. Het is een wijdverspreid gebruik om gedurende de feestdagen een granaatappel als decoratie in huis te hebben of aan de deur te hangen.

Blogberichten

Ode aan Ivo 2

Sinds in juli het glaswerk van Ivo mijn kant op is gekomen, kom ik steeds meer verrassingen tegen. Het bovenstaande potje kwam al uit één van de eerste dozen. Het lijkt niet bijzonder maar wordt bijzonder door het verhaal dat het verteld. Veel glaswerk is niet te herleiden. Maar dit honingpotje is gemaakt voor het honingmerk Mellona. Dit is te herleiden omdat de naam Mellona meegeperst is aan de onderkant. In de doos zat alleen het potje zonder deksel, wat eigenlijk betekent dat deze in de doos voor de kringloop terecht zou moeten komen. Maar ik kwam in dezelfde week, een zelfde honingpotje bij een kringloop tegen. Zowaar met dekseltje. Maar de ‘afspraak’ is dat ik geen glaswerk meer mag kopen zolang ik nog putten uit de dozen van Ivo. Dus het potje bleef bij de kringloop. Nog later kwamen we bij het Nationaal Glasmuseum in Leerdam en daar staat ook een zelfde honingpotje van Mellona in het glazen depot, compleet met dekseltje.

Mijn man zag het complete honingpotje in het nationaal glasmuseum en vond het toch erg jammer dat ik deze niet bij de kringloop had gekocht. Twee weken later ben ik nog een keer naar dezelfde kringloop geweest. En zowaar, niemand heeft interesse gehad in een oud hongpotje van Mellona voor 1 euro. Dus deze stond nog gewoon op bij te wachten. Nu heb ik er dus twee, één van Ivo en één van de kringloop…

Omdat ik nu twee verschillende uitvoeringen heb van glazen Mellona honingpotjes (een andere was te zien in de tentoonstelling met huishoudelijk glaswerk) ben ik naar meer info op zoek gegaan. In 2024 is er een mooi fotoboek verschenen over de geschiedenis van Mellona: De Kleurrijke Ontstaansgeschiedenis van Mellona door Ben Trip en Peter van Schie . De honing kwam van bijenpark uit Santpoort-Zuid. Opgericht in 1916. Ook is er een kinderboekje gemaakt: Het leven van Melieke de Honingbij, Coen Hamers aangeboden door Bijenstand Mellona en Adelshoeve N.V. En in 1917 onderstaand boekje.

Maar het leukste is de Polygoonfilm Getiteld Het Bijenvolk (1944), een 25 minuten durende film waar uiteindelijk het Honingpotje ook in te zien is.

ODE AAN IVO

De nieuwe tentoonstelling is opgedragen aan Ivo Haanstra, iemand die met hart en ziel glas verzameld heeft. Via zijn familie en partner kwam zijn verzameling op mijn pad. In de blauwe tentoonstelling had ik al een kast ingericht met kabalt blauw glas uit zijn verzameling, deze is ook nu te zien. In de kast veel Blue Henri sputumflesjes. Ivo heeft onderzoek gedaan naar deze flesjes en daarover een boek geschreven. Dit boek ligt bij de Blue Henri’s in de vitrinekast. Maar alle andere vitrinekasten (en er boven op), zijn gevuld met glaswerk uit zijn verzameling. Zowel persglas als geblazen glas, zowel bijzonder als over de top. Maar stuk voor stuk andere dingen dan glaswerk uit mijn eigen verzameling. Daarom verdient deze tentoonstelling ook de titel Ode aan Ivo.

Prachtig Fins glas ontworpen door Tamara Aladin.

De tentoonstelling loopt van 26 oktober 2025 tot en met 31 maart 2026. Dit valt in de winterperiode. In deze periode is gerriesglasmuseum te bezoeken op afspraak (gewoon even mailen, bellen of appen), dan weet u zeker dat ik aanwezig ben om u te begroeten en de vele mooie verhalen te delen over fascinerend glaswerk.

Amerikaans glas Bloemen Diversen Frankrijk Press Papier Vazen

Voorbereiding

Momenteel is de blauw glas tentoonstelling nog te zien. Inmiddels is één vitrinekast al ingericht met blauw glas uit de verzameling van Ivo Haanstra. Hij was een fervent glasverzamelaar en heeft veel bijzondere objecten verzameld. Helaas is hij in maart overleden en via/via kwam zijn glasverzameling op mijn pad. Vandaar dat ik al de mogelijkheid had om één kast te vullen. Maar om helemaal recht te doen aan zijn verzameling zit ik nu middenin de voorbereiding voor een grote tentoonstelling van zijn verzameling. Deze tentoonstelling start half oktober. Daarin zal o.a. dit blauwe glaswerk ook nog te zien zijn. Maar ook heel veel ander, mooi en divers glaswerk. Enkele impressies volgen hieronder.

Deze fles lijkt misschien niet bijzonder maar is het wel. Dit is namelijk een ontwerp van René Lalique. Het is een parfumfles die hij ontworpen heeft voor het Franse merk Coty. Deze gaat ook mee in de tentoontstelling van half oktober, maar verhuisd dan mee naar de volgende tentoonstelling die daarna van start gaat. Maar daarover natuurlijk pas volgend jaar meer.

Dit vreemd soortige object kan eigenlijk alleen maar uit Amerika komen. Is het een theepot, een bloemenstronk of … toch een presspapier. Maar volgens Eugénie toch echt een ring holder …

Dit is glaswerk waardoor ik ooit roze glas ben gaan verzamelen. Mooi persglas met prachtige motieven. Maar dan in de prachtigste kleur blauw. Barolac modelnummer 164. Glasfabriek Josef Inwald, Bohemen, ontworpen tussen 1948-1952.

Dit is misschien wel de grootste presspapier die ik ooit heb gezien. Om te koesteren zo mooi! Vanaf half oktober te zien in de tentoonstelling ter nagedachtenis aan Ivo Haanstra.

Blogberichten

Rattenberg

Een aantal jaren geleden vroeg een collega of ik Rattenberg kende. Toen had ik er nog nooit van gehoord. Het bleek dat haar ouders in het plaatsje Rattenberg in Tirol waren geweest en dat het helemaal in het teken van glas stond. 14 dagen later vroeg een vriendin of ik Rattenberg kende, tja alleen van horen zeggen, de glasstad van Tirol dus. Daarna kreeg ik van iemand een paar glazen eieren en die kwamen volgens de sticker erop dus uit Rattenberg. Afgelopen jaar vond ik bij de kringloop een melkkannetje met een geslepen paartje in Tiroler kleding maar ook met o.a. de naam Rattenberg erin gegraveerd. Maar dit jaar was het de beurt aan ons. Tijdens de fietsvakantie door Tirol deden het Rattenberg ook aan. Hiervoor hebben we ruim de tijd genomen en hebben heel was glas- en kristalwinkels gezien.

Het meest bijzondere was een supergrote glaswinkel met allerlei soorten kristal en glaswerk. Van Swarovski (dat ook in de buurt wordt gemaakt, in Wattens) tot mondgeblazen dieren en gebruiksvoorwerpen. Er was een soort route door de winkel en via die route kwam je uit in de grot waarop het gebouw was gebouwd, maar ook op verschillende verdiepingen was glaswerk te zien en er was permanent een glasblazer aan het blazen.

Glasfiguren Kerst

Wonderlijk

Afgelopen week kreeg ik verschillende bezoekers in het glasmuseum. Op woensdagmiddag een dame van Duitse komaf. ze vertelde mij dat ze zo’n mooi boek had gelezen over vrouwen van een glasblazersfamilie van de schrijfster Petra Durst-Benning. Hieronder waarover het gaat:

Het gebeurde rond 1890 in het glasblazerijstadje Lauscha in het Thüringer Woud

De jonge Marie, dochter van een glasblazer uit Zuid-Thüringen, breekt na de dood van haar moeder en vader met alle tradities. Om zichzelf en haar zussen te onderhouden, werd ze in 1890 de eerste vrouwelijke glasblazer in het stadje Lauscha. Haar kunstzinnige glazen kerstballen gingen als warme broodjes over de toonbank, zelfs in Amerika. Een historische roman over een sterke vrouw en haar bewogen leven.

In 1999 en in 2011 bezocht Petra Durst-Benning Lauscha.

Ze schrijft hierover:
Tegenwoordig waaien veel trends van Amerika over naar Europa. 150 jaar geleden was het precies andersom: glazen kerstversieringen werden uitgevonden in het kleine Thüringer dorpje Lauscha en door F. Woolworth en zijn warenhuizen naar Amerika geëxporteerd.
Ik vond dit feit zo fascinerend dat ik onderzoek begon te doen naar Lauscha en de glasblazerij daar. Ik geloof dat de magie van glas terugkomt in het verhaal van glasblazer Marie en haar twee zussen.

Maar het meest wonderlijke was, dat afgelopen zondag ik weer bezoekers in mijn museum had en de heer in het gezelschap vertelde over een prachtige Duitse film die hij had gezien over Duitse glasblazersvrouwen die tegen alle gevestigde orden in zich staande wisten te houden.

Hij vertelde dus over de verfilming van het boek waar de bezoekster van woensdag over vertelde. Ik ken het boek en de film niet, maar ik ga toch een keer proberen om het te lezen of te kijken.

Toch wonderlijk dat in één week tijd mensen in mijn museum komen die gefascineerd door glas en het glasblazen, mede door wat iemand anders heeft geschreven of verfilmd.

Bloemen Botervloten en Kaasstolpen Diversen Keuken

Onbekend maakt …

Zeker niet onbemind. Ik heb in het glasmuseum een plank vol met glaswerk dat de overeenkomst heeft dat het allemaal doorzichtig geslepen glas is met een zwart accent. Zoals bovenstaande jampot. Het was nooit mijn verzamelgebied geweest tot ik een keer twee van dergelijke jampotten en een beschuitbus tegen kwam. De jampotten zagen er hetzelfde uit, alleen het geslepen motief was anders. Ook hebben beiden een glazen lepel. Hoewel ik de glazen lepel voor een jampot wel erg groot vindt.

Ook de beschuitbus heeft een ander slijpsel. Jaren later vond ik via Marktplaats een heel servies met hetzelfde slijpsel als bovenstaande jampot. Uiteindelijk liep er steeds meer dergelijk glaswerk mijn verzameling binnen zodat ik nu een hele plank in het museum heb.

Dit is mijn laatste aanwinst. Gekregen van iemand die glas ook een warm hart toedraagt. Dank Annelies! Deze heeft dezelfde kenmerken dan het andere glas op de plank, doorzichtig geslepen glas met zwarte accenten. Een heel bijzondere kaasstolp, ik heb nog nooit zo’n vorm gezien. Dus wat de herkomst is blijft onduidelijk. Het enige wat ik zeker weet is dat men glas in alle kleuren van de regenboog kan maken, maar geen zwart glas. Dit glas lijkt dan wel zwart, maar het is gemaakt van heel donkerpaars glas. Alleen goed te zien als je het in 1000 stukken gooit. Maar dat raad ik niemand aan.

Blogberichten

terugblik- vooruitblik

Ik kan terugkijken op een heel mooi en glasrijk jaar. Velen hebben inmiddels mijn Glasmuseum gevonden en bezocht. Ik krijg vooral heel leuke en enthousiaste reacties van bezoekers. De verhalen die bij het glaswerk horen zijn inspirererend zodat sommige bezoekers ook op zoek gaan naar glas en weer anderen herkennen heel veel voorwerpen van glas die men vroeger thuis ook had, dit gaat vooral vergezeld met de kreet ‘Waar is het gebleven?’ Nou misschien wel in mijn museum, wie weet.

Deze zomer is onze dochter getrouwd en het feest was bij ons op het erf, behalve dat het een prachtig feest was, heeft het merendeel van de feestgangers ook mijn museum bezocht. Waardoor er ook weer veel ohs en ahs klonken.

In de winter is het museum op afspraak open omdat ik dan niet drie middagen in de week thuis hoef te blijven om te wachten of er bezoekers komen. Maar schroom niet om een afspraak te maken, als ik thuis ben, is het voor mij een kleine moeite om de lichten aan te doen en u te verwelkomen met mooie glasverhalen. Het is nu zeker de moeite waard om nu een bezoek te brengen, door alle kerstversiering en opgetuigde kerstbomen die er staan. Daarbij is er een tentoonstelling met geel glas (om de zon binnen te laten schijnen).

Ik wens iedereen hele mooie feestdagen en een voorspoedig 2025 toe!

Bloemen Blogberichten Coupes / Glazen Diversen Keuken Vazen

Een kloddertje hier, een kloddertje daar

Post author Door gerriesglas
Post date 18 september 2024
Geen reacties op Een kloddertje hier, een kloddertje daar

Ik probeer altijd iets van glas mee te nemen als ik ergens op vakantie ben. Zo waren we in april in Denemarken om de tentoonstelling Labyrinten in het glasmuseum van Ebeltoft te zien. We hebben er ook een dagje Arhus aan vast geknoopt. Daar liepen we een grote H & M binnen. Niet om kleding te scoren maar om te kijken welk serviesgoed ze onder hun merk verkopen. Daar kwamen we een prachtige waterkan met waterglazen tegen. Mondgeblazen glas met een kloddertje hier en een kloddertje daar. Lijkend op het oude spatterglas. In mooie kleurstellingen. Aan het einde van de dag zijn we teruggegaan en hebben een waterkan met twee glazen uitgezocht. Dat is het mooie van zelf kijken en voelen. Omdat elk stuk dat mondgeblazen glas is anders is, hebben we een mooi bijelkaar passend stel gevonden. Dat staat sinds april al te pronken op onze keukentafel.

Maar van het één komt het ander. In augustus hebben we met vrienden een fietstocht gemaakt van Trier naar Koblenz. Elke keer als wij samen op pad gaan komt het wel ter sprake of ik nog iets van glas kan vinden. Onderweg kwamen we een trödelplekje tegen, maar er stond geen mooi glaswerk in. De verdere fietstocht hebben we ook niet wat gezien. Maar op de laatste dag toen we met de trein terug zouden reizen van Koblenz naar Trier, liepen we langs een bloemenwinkeltje, heel dicht bij het station. Buiten stond een stelling met vazen en bloempotten voor de helft van het geld. We liepen er in sneltreinvaart langs om naar het station te gaan. Maar mijn ogen hadden wel wal wat moois gezien. Eenmaal in het station, kaartjes gekocht en toen begon het wachten op de trein. We waren erg vroeg en ik schatte in dat ik nog wel een keer heen en weer naar het bloemenwinkeltje kon. Zo gezegd, zo gedaan. Met twee vazen rijker en een rugtas die een stuk zwaarder was geworden, aanvaarden we de treinreis naar Trier. Gelukkig konden we in Trier met de bus naar de parkeerplaats van de auto. Dat scheelde een hoop gesjouw. Eén van de twee vazen heeft wat meer een kloddertje hier en een kloddertje daar. Die kwam bij het waterstel op de tafel te staan.

Eind augustus was er bij ons een feestweek. net terug van de fietsvakantie, was daar de trouwdag van onze dochter en schoonzoon. Een feestdag midden in de week, die gevierd werd met familie en wat vrienden, maar tegelijk vierden we mijn 65e verjaardag en onze 38e trouwdag die de volgende dag was. Voor mijn verjaardag kreeg ik van onze dochter en schoonzoon een glazen bloempotje met een begonia. U raad het al, met een kloddertje hier en een kloddertje daar. Deze maakt nu de set op de keukentafel compleet. Op zaterdag werd de feestweek afgesloten met een trouwfeest van onze dochter en schoonzoon op ons erf. Een groot deel van de gasten was geïnteresseerd in glas en heeft ook nog het glasmuseum bezocht.

Diversen Doosjes Glasfiguren Ondoorzichtig glas

Beestenbende

Gisteren heb ik een heel leuk pakketje ontvangen per post. Een bezoeker heeft een glazen olifantje gedoneerd aan mijn glasmuseum. Een mooi beestje dat een waardig plekje verdiend in mijn glasmuseum. Maar dat vergt natuurlijk wel enig denkwerk hoe ik dat er nu in ga passen. Gelukkig brachten alle paaskippen en paashazen de oplossing. Ik maak er een beestenbende van in twee kleinere vitrinekasten.

Eén kast vol met pluimvee en ander gevogelte en een andere kast met een keur aan dieren. Het olifantje is namelijk niet het enigste dier dat mijn museum ooit gedoneerd kreeg. Ook deze andere dieren hebben nu een plek in de beestenbende.

Zo kreeg ik ooit een varken met big in haar buik, een dikke muis en een bijzondere Egyptische kat. Maar ook het doosje met hond (gekregen van Pamela Wessendorf van pressglas-pavillon.de) mag niet ontbreken in deze mini-tentoonstelling. We hebben haar bezocht tijdens onze vakantie Duitsland-Denemarken. Wie van glas houdt en ooit in de gelegenheid is om naar Hamburg af te reizen kan met haar een afspraak maken om haar collectie te bezichtigen. Je weet niet wat je ziet!