Afgelopen week kreeg ik verschillende bezoekers in het glasmuseum. Op woensdagmiddag een dame van Duitse komaf. ze vertelde mij dat ze zo’n mooi boek had gelezen over vrouwen van een glasblazersfamilie van de schrijfster Petra Durst-Benning. Hieronder waarover het gaat:
Het gebeurde rond 1890 in het glasblazerijstadje Lauscha in het Thüringer Woud
De jonge Marie, dochter van een glasblazer uit Zuid-Thüringen, breekt na de dood van haar moeder en vader met alle tradities. Om zichzelf en haar zussen te onderhouden, werd ze in 1890 de eerste vrouwelijke glasblazer in het stadje Lauscha. Haar kunstzinnige glazen kerstballen gingen als warme broodjes over de toonbank, zelfs in Amerika. Een historische roman over een sterke vrouw en haar bewogen leven.
In 1999 en in 2011 bezocht Petra Durst-Benning Lauscha.
Ze schrijft hierover:
Tegenwoordig waaien veel trends van Amerika over naar Europa. 150 jaar geleden was het precies andersom: glazen kerstversieringen werden uitgevonden in het kleine Thüringer dorpje Lauscha en door F. Woolworth en zijn warenhuizen naar Amerika geëxporteerd.
Ik vond dit feit zo fascinerend dat ik onderzoek begon te doen naar Lauscha en de glasblazerij daar. Ik geloof dat de magie van glas terugkomt in het verhaal van glasblazer Marie en haar twee zussen.
Maar het meest wonderlijke was, dat afgelopen zondag ik weer bezoekers in mijn museum had en de heer in het gezelschap vertelde over een prachtige Duitse film die hij had gezien over Duitse glasblazersvrouwen die tegen alle gevestigde orden in zich staande wisten te houden.
Hij vertelde dus over de verfilming van het boek waar de bezoekster van woensdag over vertelde. Ik ken het boek en de film niet, maar ik ga toch een keer proberen om het te lezen of te kijken.
Toch wonderlijk dat in één week tijd mensen in mijn museum komen die gefascineerd door glas en het glasblazen, mede door wat iemand anders heeft geschreven of verfilmd.
Gerrie's Glasmuseum 