Ik probeer altijd iets van glas mee te nemen als ik ergens op vakantie ben. Zo waren we in april in Denemarken om de tentoonstelling Labyrinten in het glasmuseum van Ebeltoft te zien. We hebben er ook een dagje Arhus aan vast geknoopt. Daar liepen we een grote H & M binnen. Niet om kleding te scoren maar om te kijken welk serviesgoed ze onder hun merk verkopen. Daar kwamen we een prachtige waterkan met waterglazen tegen. Mondgeblazen glas met een kloddertje hier en een kloddertje daar. Lijkend op het oude spatterglas. In mooie kleurstellingen. Aan het einde van de dag zijn we teruggegaan en hebben een waterkan met twee glazen uitgezocht. Dat is het mooie van zelf kijken en voelen. Omdat elk stuk dat mondgeblazen glas is anders is, hebben we een mooi bijelkaar passend stel gevonden. Dat staat sinds april al te pronken op onze keukentafel.
Maar van het één komt het ander. In augustus hebben we met vrienden een fietstocht gemaakt van Trier naar Koblenz. Elke keer als wij samen op pad gaan komt het wel ter sprake of ik nog iets van glas kan vinden. Onderweg kwamen we een trödelplekje tegen, maar er stond geen mooi glaswerk in. De verdere fietstocht hebben we ook niet wat gezien. Maar op de laatste dag toen we met de trein terug zouden reizen van Koblenz naar Trier, liepen we langs een bloemenwinkeltje, heel dicht bij het station. Buiten stond een stelling met vazen en bloempotten voor de helft van het geld. We liepen er in sneltreinvaart langs om naar het station te gaan. Maar mijn ogen hadden wel wal wat moois gezien. Eenmaal in het station, kaartjes gekocht en toen begon het wachten op de trein. We waren erg vroeg en ik schatte in dat ik nog wel een keer heen en weer naar het bloemenwinkeltje kon. Zo gezegd, zo gedaan. Met twee vazen rijker en een rugtas die een stuk zwaarder was geworden, aanvaarden we de treinreis naar Trier. Gelukkig konden we in Trier met de bus naar de parkeerplaats van de auto. Dat scheelde een hoop gesjouw. Eén van de twee vazen heeft wat meer een kloddertje hier en een kloddertje daar. Die kwam bij het waterstel op de tafel te staan.
Eind augustus was er bij ons een feestweek. net terug van de fietsvakantie, was daar de trouwdag van onze dochter en schoonzoon. Een feestdag midden in de week, die gevierd werd met familie en wat vrienden, maar tegelijk vierden we mijn 65e verjaardag en onze 38e trouwdag die de volgende dag was. Voor mijn verjaardag kreeg ik van onze dochter en schoonzoon een glazen bloempotje met een begonia. U raad het al, met een kloddertje hier en een kloddertje daar. Deze maakt nu de set op de keukentafel compleet. Op zaterdag werd de feestweek afgesloten met een trouwfeest van onze dochter en schoonzoon op ons erf. Een groot deel van de gasten was geïnteresseerd in glas en heeft ook nog het glasmuseum bezocht.
Gerrie's Glasmuseum 